บทที่ 1268

หลี่ลี่อู่ตะคอกอย่างเย็นชา “ถ้าไม่โหดร้าย หรือจะรอให้ครบสัญญาสามปี แล้วพวกเราทุกคนก็คุกเข่าต่อหน้าเขา และร้องขอความเมตตา? เมื่อถึงเวลานั้น เขาอาจจะไม่ปราณีพวกเราก็ได้!”

หลี่ลี่เอี๋ยนโต้กลับ “พี่รอง ฉันเชื่อว่าจะไม่มีวันนั้น ถึงแม้ว่าเฉินโม่จะไม่เห็นแก่ความเป็นญาติ แต่พี่สี่ล่ะ? หรือว่าพวกคุณไม่เชื่อแม้แต่พี่สี่?”

หลี่ลี่อู่เงียบ เพราะพวกเขาเป็นญาติที่อาศัยอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เป็นเวลาเกือบยี่สิบปีแล้ว พวกเขาใจร้ายกับเฉินโม่ได้ แต่พวกเขาจะใจร้ายกับหลี่ซู่เฟินได้อย่างไร?

สีหน้าของหลี่ตงหยางเคร่งขรึมจนน่ากลัว เขาขัดจังหวะหลี่ลี่เอี๋ยน “เอาล่ะ ตอนนี้ผมหวังว่าพวกคุณจะเข้าใจว่าหลี่ซู่เฟินไม่ใช่สมาชิกของตระกูลหลี่แล้ว ส่วนเฉินโม่ เขาทำร้ายหลี่เยว่ก่อน แล้วยังฆ่าปรมาจารย์ของตระกูลหลี่อีกด้วย เขาเป็นศัตรูตัวฉกาจของตระกูลหลี่ ต่อไปผมไม่ต้องการฟังใครขอความเมตตาแทนเขาอีก!”

“เมื่อก่อนเป็นเพราะพวกเราคำนึงถึงความเป็นญาติมากเกินไป ไม่ได้ใจร้าย ถึงทำให้เขาเติบโตถึงขนาดนี้ ต่อไปอย่าทำผิดพลาดแบบนี้อีก!”

“ทุกคนได้ยินหรือยัง?” หลี่ตงหยางตะโกนด้วยความเย็นชา

“ครับ!”

เมื่อเห็นผู้นำตระกูลโกรธ สมาชิกทุกคนของตระกูลหลี่จึงลุกขึ้นยืน โค้งคำนับและตอบ

หลังจากผ่านไปสักครู่ หลี่ตงหยางหายโกรธแล้ว เขาก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เอาล่ะ ทุกคนนั่งลงเถอะ!”

ทุกคนถึงได้นั่งลง แต่สีหน้าของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก โดยเฉพาะหลี่ลี่เอี๋ยน เธอมีความสัมพันธ์กับหลี่ซู่เฟินดีที่สุด ตอนนี้พ่อของเธอออกคำสั่งเด็ดขาดแล้ว ในฐานะที่เธอเป็นคนกลาง ดังนั้นเธอจึงรู้สึกลำบากใจมาก

หลี่ตงหยางพูดอีกครั้ง “พวกเราไม่สามารถให้เวลาเฉินโม่เติบโตได้อีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเขาบรรลุถึงแดนเทพแล้ว ถ้าเช่นนั้น ประจวบเหมาะที่จะเชิญบุคคลนั้นออกมาจากการปลีกวิเวก”

สีหน้าของหลี่ลี่เหวินและคนอื่น ๆ เปลี่ยนไป มองหลี่ตงหยางแล้วกล่าวว่า “คุณพ่อ หมายถึงโลกบู๊โบราณ?”

หลี่ตงหยางพยักหน้า

หลี่ลี่อู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “คุณพ่อ ถ้าโลกบู๊โบราณปรากฏขึ้น เกรงว่ามันจะทำให้โลกเกิดความวุ่นวาย! คุณพ่อเองก็รู้ คนของที่นั่นไม่เคยเห็นคนของโลกมนุษย์เป็นคนเลย คุณพ่อโปรดคิดใหม่เถอะ!”

หลี่ตงหยางขมวดคิ้ว แล้วมองหลี่ลี่อู่ด้วยความเย็นชา “เจ้ารอง ลูกเป็นผู้บัญชาการทหารจนโง่ไปแล้วใช่ไหม? ลูกลืมสถานะของตระกูลหลี่แล้วเหรอ?”