บทที่ 1269

ผู้บังคับบัญชาส่ายศีรษะ มองออกไประยะไกลผ่านหน้าต่าง ดวงตาของเขาลึกลับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า

“ท่านเจียง คุณคิดผิดแล้ว”

ผู้บังคับบัญชามองเจียงเหอซานที่สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เมื่อก่อนท่านหวาคนเดียวสามารถปราบหกสำนักใหญ่ของบู๊โบราณได้ ฆ่าล้างจนโลกบู๊โบราณหนองเลือด บังคับให้พวกเขาออกไปจากโลกมนุษย์ แล้วยังทำข้อตกลงกับพวกเขาว่าถ้าแดนเทพกำเนิดขึ้น บู๊โบราณปรากฏตัว”

“คุณคิดว่าท่านหวาทำเพื่ออะไร?”

เจียงเหอซานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า “ตอนนั้นท่านหวาไม่สามารถทนเห็นคนของโลกบู๊โบราณฆ่าคนเป็นผักเป็นปลา ดังนั้นเขาจึงใช้ชีวิตของตนเองเพื่อบังคับให้โลกบู๊โบราณทำสนธิสัญญา โดยหวังว่าจะทำให้ประเทศหัวเซี่ยสงบสุข!”

“แต่น่าเสียดายที่ท่านหวาคิดไม่ถึงว่าจะมีคนทะลวงสู่แดนเทพเร็วขนาดนี้ ทำให้ความพยายามของเขาสูญเปล่า!”

ผู้บังคับบัญชาหัวเราะและกล่าวว่า “แต่ผมไม่คิดแบบนั้น”

“ตอนนั้นท่านหวาคนเดียวสามารถปราบโลกบู๊โบราณได้ และบังคับให้โลกบู๊โบราณทำสนธิสัญญา ถ้าแดนเทพกำเนิดขึ้น บู๊โบราณปรากฏตัว ไม่ใช่เพื่อให้ทุกคนเสพสุขกับความสงบ แต่เพื่อให้ทุกคนรู้สึกถึงวิกฤต ให้ทุกคนไม่มีวันลืมว่าโลกบู๊โบราณอาจปรากฏขึ้นได้ทุกเมื่อ”

“เหมือนกระบี่คมที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะ ซึ่งอาจร่วงลงมาได้ทุกเมื่อ สร้างแรงบันดาลใจให้ทุกคนก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ แล้ววันหนึ่งพวกเขาจะมีพลังที่จะต่อสู้กับโลกบู๊โบราณได้”

“ตอนนี้ พวกเรามีพลังเช่นนี้แล้ว ถึงแม้ว่าโลกบู๊โบราณจะปรากฏตัว หากพวกเขายังกล้าสร้างความหายนะให้กับหัวเซี่ยเหมือนเมื่อร้อยปีที่แล้ว อาวุธนิวเคลียร์ของพวกเราก็ไม่ได้มีไว้เพื่อโชว์เท่านั้น!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ผู้บังคับบัญชาแสดงความมั่นใจอย่างมาก นั่นเป็นเพราะเขามีความมั่นใจเพียงพอ

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนเทพ เมื่อเผชิญกับอาวุธนิวเคลียร์แล้ว ก็ยังไม่กล้าพูดว่าจะถอยหนีโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ

ตอนนั้นท่านหวาคนเดียวสามารถปราบจนคนของโลกบู๊โบราณไม่สามารถทำอะไรได้ ตอนนั้นเขาอยู่แดนเทพชั้นสูงสุดเท่านั้น

ถึงแม้ว่าท่านหวายังมีชีวิตอยู่ ตอนนี้เขาก็ไม่กล้าพูดว่าตนเองสามารถต้านอาวุธนิวเคลียร์ได้

และนี่คือความมั่นใจของผู้บังคับบัญชา