บทที่ 1286

จางจื่อเจี้ยนเดินไปที่ประตูห้องส่วนตัว ชี้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงประตูแล้วกล่าวว่า “พี่ชาย ก็คือพวกเขา เพื่อนนักเรียนของผมถูกขังอยู่ข้างใน!”

เห็นได้ชัดว่าชายวัยกลางคนเป็นพวกกลุ่มอิทธิพลมืด แต่เขาไม่ได้เป็นคนมุทะลุ เขามองชายหนุ่มที่ไม่มีความเกรงกลัวคนนั้น แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “เจ้าหนู ถ้าคุณต้องการผู้หญิง เพียงแค่บอกผม และผมรับประกันว่าจะทำให้พวกคุณพอใจอย่างแน่นอน แต่คนพวกนี้ล้วนเป็นนักศึกษา เกิดเรื่องได้ง่าย หวังว่าพวกคุณจะไม่ทำให้ผมลำบากใจ!”

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นไม่ทำตามกติกา สีหน้าของชายวัยกลางคนยิ่งแย่ขึ้น “เห็นแก่หน้าผมอู๋ซื่อหาว ปล่อยนักเรียนหญิงคนนั้นเถอะ”

อู๋ซื่อหาว!

ถานชิวเซิงรู้สึกประหลาดใจ “เขาคืออู๋ซื่อหาว!”

เฉินโม่มองถานชิวเซิง แล้วถามว่า “บุคคลนี้มีชื่อเสียงมากเหรอ?”

ถานชิวเซิงพยักหน้า มองอู๋ซื่อหาวด้วยสายตาเคารพยำเกรง “พี่หาวแห่งอำเภอเฟิ่งซาน ชื่อนี้แม้แต่ในอู่โจว ก็ยังเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง นึกไม่ถึงว่าจะได้พบเขาที่นี่!”

ถานชิวเซิงรู้จักอู๋ซื่อหาว แต่ชายหนุ่มคนนั้นไม่รู้จัก

ชายหนุ่มคนนั้นกล่าวเยาะเย้ย “เห็นแก่หน้าคุณ คุณเป็นตัวอะไร! ไสหัวออกไปให้พ้น อย่ามาทำลายอารมณ์ของคุณชายหลิ่ว!”

ถานชิวเซิงส่ายศีรษะ “เจ้าหมอนี้น่าจะเป็นคนต่างถิ่น เขาไม่รู้จักแม้แต่พี่หาวแห่งอำเภอเฟิ่งซานด้วยซ้ำ เขาจะซวยแล้ว”

แน่นอนว่าสีหน้าของอู๋ซื่อหาวเคร่งขรึมอย่างยิ่ง เขาใช้เท้าเตะไปที่ชายหนุ่มคนนั้นทันที

ชายหนุ่มคนนั้นหลบเลี่ยง แล้วเข้าไปหลบซ่อนตัวอยู่ในห้อง อู๋ซื่อหาวตะโกนว่า “รีบเข้าไป! อย่าให้เขาปิดประตู!”

หลังจากกล่าวจบ เขาเป็นผู้นำและพุ่งเข้าไปในห้อง ชายหนุ่มทั้งคนดุด่า แล้วพุ่งเข้าไปในห้องทันที

ปัง!

ประตูถูกปิดจากด้านใน ไม่มีเสียงการต่อสู้ที่ดุเดือดอย่างที่ทุกคนคาดการณ์ไว้ และไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาใด ๆ