บทที่ 1472

เอียนอานฉงกับเอียนหม่านชวนรีบเข้าไปห้ามหานหนานเทียน เอียนอานฉงเข้าไปเกลี้ยกล่อมว่า “พี่หานอย่าโกรธไม่เลยนะ ชิงเฉิงถูกเอาใจมาแต่เด็กจนนิสัยเสีย จะเอาแต่ใจหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เป็นเพราะพวกเราที่สั่งสอนไม่ดี ไปอยู่ที่นั่น คุณก็อย่าถือสาเลยนะ อย่าทำให้เด็กมันต้องลำบากนะ!”

หานหนานเทียนสีหน้าดีขึ้นมาก พยักหน้าแล้วพูดไปว่า “ไม่ต้องห่วง นี่เป็นหลานสาวของผม ต่อให้ดุด่าว่ากล่าว ผมก็รู้ว่าความเหมาะสมดี ไม่ทำให้เธอลำบากหรอก!”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ต้องขอบคุณ พี่หานมาก!” เอียนอานฉงโค้งคำนับ

“ขอตัว!” ใช้มือหนึ่งคว้าตัวเอียนชิงเฉิงแล้วพุ่งตัวออกไป

ซังซังเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ตกใจจนแก้วชาในมือหล่นลงไปแตกที่พื้น

โลกบู๊โบราณ ตระกูลตู๋กู

วันนี้ผู้นำตระกูลตู๋กู ตู๋กูอู๋ซวงจัดงานเลี้ยงครั้งใหญ่ คนของแปดตระกูลใหญ่ต่างถูกเชิญมา

ถ้าไม่ใช่เพราะหกสำนักใหญ่คิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าอีกขั้น ตู๋กูอู๋ซวงก็คงเชิญมากแล้ว

ในห้องรับรองของตระกูลตู๋กู งานเลี้ยงค่อนข้างเลิศหรู คนจากแปดตระกูลใหญ่ต่างมากันครบ

ตู๋กูอู๋ซวงรินเหล้าให้ผู้นำตระกูลอื่นๆ ด้วยตนเอง จากนั้นก็ยกแก้วขึ้น แล้วพูดไปว่า “การที่พี่น้องทุกท่านมาร่วมงานในวันนี้ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก ก่อนอื่นต้องขอดื่มอวยพรทุกท่านก่อน!”

ผู้นำคนอื่นบางคนเรียกพี่ตู๋กู บางคนเรียกน้องตู๋กู ต่างพากันทักทายตู๋กูอู๋ซวง

ทุกคนพากันดื่มหมดแก้ว ตู๋กูอู๋ซวงพูดอย่างหดหู่ว่า “ทุกท่าน ตั้งแต่ที่จากกันครั้งก่อนหลายปีแล้วที่พวกเราไม่ได้มารวมตัวกัน”

“ใช่ๆ มันหลายปีแล้วจริงๆ”

หลังความหดหู่ คำพูดของทุกคนก็มากขึ้น แล้วเริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องต่างๆ นาๆ