บทที่ 1473

“เจ้านั่นมันเคยฆ่าลูกชายผมที่จวนน้ำแข็ง ตระกูลฉางของเราไม่ขออยู่ร่วมโลกกับมัน!” ผู้นำตระกูลฉางก็ตะโกนด้วยสีหน้าที่ดุร้าย

“ถ้าพี่ตู๋กูจะเล่นงานมัน อย่าลืมเรียกผมด้วย!”

ตู๋กูอู๋ซวงตบโต๊ะ แล้วตะโกนเสียงดังว่า “ตกลง น้องฉางช่งเปนคนที่จริงใจจริงๆ แก้วนี้ขอดื่มให้คุณ!”

“หมดแก้ว!” ผู้นำตระกูลฉางยกแก้วขึ้นมา แล้วดื่มหมดแก้วไปพร้อม ตู๋กูอู๋ซวง

ผ้นำตระกูลที่เหลือ แสดงแววตาที่ครุ่นคิดออกมา ตระกูลตู๋กูกับตระกูลฉางเตรียมจะร่วมมือกันแล้ว ถ้าพวกเขาเอาชนะเฉินไต้ซือได้จริงๆ ถ้าอย่างนั้นชื่อเสียงในโลกบู๊โบราณต้องเพิ่มขึ้นอย่างมาก

“น้องตู๋กู ตระกูลกงซุนของเราก็ยินดีช่วยคุณอีกแรง!” ชายชราที่ไว้หนวดยาวอีกคนพูดเสียงดงออกมา

ตู๋กูอู๋ซวงแสดงสายตาที่ดีใจออกมา ยกแก้วขึ้นมาแล้วหันไปพูดกับผู้นำตระกูลกงซุนว่า “ขอบคุณพี่กงซุนมาก!”

ผู้นำตระกูลอีกห้าคนที่เหลือ กำลังทำหน้าจะยิ้มไม่ยิ้ม สายตาจับจ้องไปที่ตู๋กูอู๋ซวงราวกับต้องการมองให้ออกว่าตู๋กูอู๋ซวงกำลังคิดอะไรอยู่กันอน่

สายตาของตู๋กูอู๋ซวงก็กำลังจับจ้องมาที่พวกเขาเหมือนกัน แล้วพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ทุกท่าน ยังมีใครยินดีช่วยผมอีกมั้ย?”

ผู้นำตระกูลกงซุนกับตระกูลฉางก็มองคนพวกนี้ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเหมือนกัน

ผู้นำตระกูลจ้าวได้กระดกเหล้าในแก้วจนหมด แล้วพูดไปว่า “นับผมด้วยอีกคน”

“เยี่ยม!” ตู๋กูอู๋ซวงดีใจ

ผู้นำตระกูลอีกสี่คนที่เหลือหันมาสบตากัน แล้วพูดพร้อมคำนับมือพร้อมกัน “ในเมื่อแปดตระกูลใหญ่ของเรามีครึ่งหนึ่งต้องการเล่นงานเฉินไต้ซือแล้ว พวกเราก็ไม่ควรออกโรงอีก ไม่อย่างนั้นคนอื่นจะหาว่าเรารังแกคนที่น้อยกว่า”

“ถูกต้อง รอให้ทุกท่านชนะศึกกลับมา ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยรอจัดงานเลี้ยงฉลองต้อนรับดีกว่า”