บทที่ 1484

เมื่อสมาชิกของตระกูลตู๋กูเยว่ ได้ยินว่าตู๋กูเหลียนพยายามช่วยชีวิตทุกคน พวกเขาจึงล้มเลิกความคิดที่จะตะโกน คุกเข่าลงบนพื้นเพื่อแสดงความจำนน “พวกเรายินดีเชื่อฟังคำสั่งของคุณ!”

ตู๋กูเหลียนพยักหน้า “ดีมาก ตระกูลตู๋กูเป็นของพวกเราทุกคน ไม่ใช่เป็นของพวกเขาสองพ่อลูก พวกเขาไม่ต้องการมีชีวิตอยู่ แต่พวกเรายังต้องการที่จะมีชีวิตอยู่! พวกคุณติดตามผม ผมขอรับประกันว่าพวกคุณจะมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน!”

ไม่นาน ลูกน้องคนนั้นก็พาตัวเฉินกั๋วเหลียงและเฉินเยว่ที่ถูกมัดเอาไว้ มาถึงที่นี่แล้ว

เมื่อเห็นตู๋กูเยว่นอนอยู่บนพื้น เฉินกั๋วเหลียงและเฉินเยว่ต่างมองหน้ากัน

ตู๋กูเหลียนรีบเดินไปข้างหน้า แก้เชือกให้เฉินกั๋วเหลียงด้วยตนเอง แล้วกล่าวด้วยสีหน้าประจบว่า “คุณท่านเฉิน ตู๋กูอู๋ซวงสองพ่อลูกเป็นคนเลวทรามต่ำช้าและไร้ยางอาย ผมฆ่าพวกเขาแทนคุณแล้ว หวังว่าคุณจะบอกเฉินไต้ซือว่าตู๋กูอู๋ซวงสองพ่อลูกที่เป็นศัตรูกับเขาตายไปแล้ว ส่วนพวกเราที่เหลือไม่กล้าเป็นศัตรูกับเขา พวกเราต้องการแค่มีชีวิตอยู่เท่านั้น!”

เฉินกั๋วเหลียงผ่ามรสุมมามากมาย เมื่อเห็นสถานการณ์แล้ว เขาเข้าใจทันที

เขาหัวเราะทันทีแล้วกล่าวว่า “ท่านวางใจเถอะ ผมต้องตอบแทนบุญคุณที่ท่านช่วยชีวิต หลังจากผมพบหลานชายแล้ว ผมจะอธิบายให้เขาฟังอย่างชัดเจนแน่นอน”

ตู๋กูเหลียนรู้สึกดีใจมาก “ขอบคุณ คุณท่านเฉิน!”

เฉินกั๋วเหลียงมองไปรอบ ๆ แล้วถามหยั่งเชิง “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว ตอนนี้พวกเราไปจากที่นี่ได้หรือยัง?”

ตู๋กูเหลียนลังเลเล็กน้อย เขาไม่อยากปล่อยเฉินกั๋วเหลียงไปแบบนี้ เพราะเขาหวังจะให้เฉินกั๋วเหลียงพูดขอร้องแทนพวกเขา

แต่ถ้าไม่ให้เฉินกั๋วเหลียงจากไป เขาก็กลัวว่าจะทำให้เฉินกั๋วเหลียงเข้าใจผิด

ตู๋กูเหลียนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณท่านเฉิน ความจริงแล้ว เฉินไต้ซือน่าจะกำลังเดินทางมาที่นี่ อีกไม่นานเขาก็มาถึงแล้ว พวกคุณถูกตู๋กูอู๋ซวงมัดไว้หลายวันแล้ว และประจวบเหมาะที่จะพักผ่อนสักครู่ เพื่อรอให้เฉินไต้ซือมาถึง ท่านว่าไง?”

เฉินกั๋วเหลียงรู้ว่าเขาจะไม่ปล่อยตนเองไปง่าย ๆ แต่ดูเหมือนตู๋กูเหลียนจะไม่มีเจตนาร้ายใด ๆ เดาว่าเขาต้องการให้ตนเองขอร้องต่อหน้าเฉินโม่ ดังนั้นเฉินกั๋วเหลียงจึงรับปาก

“ตกลง ผมจะรออยู่ที่นี่” เฉินกั๋วเหลียงตอบตกลงทันที