บทที่ 1485

ตู๋กูเหลียนและคนอื่น ๆ รู้สึกดีใจมาก “ขอบคุณเฉินไต้ซือที่ไม่ฆ่าพวกเรา ต่อไปพวกเราจะยึดมั่นในหน้าที่อย่างแน่นอน และไม่กล้าล่วงเกินเฉินไต้ซือและญาติมิตรของเฉินไต้ซืออีก!”

“จำสิ่งที่แกพูดในวันนี้เอาไว้ให้ดี” น้ำเสียงของเฉินโม่มีความข่มขู่ เขาเชื่อว่าตู๋กูเหลียนสามารถเข้าใจได้

“ครับ!” ตู๋กูเหลียนก้มหน้า และระมัดระวังต่อหน้าเฉินโม่เป็นอย่างมาก ทำให้ไม่พบข้อบกพร่องใด ๆ

เฉินโม่ก็ไม่อยากฆ่าเขาเช่นกัน ในเมื่อเขาระมัดระวังตัวขนาดนี้ ตนเองก็ไม่สามารถหาเหตุผลที่จะฆ่าเขาได้

“คุณปู่ พี่เฉินเยว่ พวกคุณยังมีอะไรที่ไม่พอใจตระกูลตู๋กูอีกหรือไม่? ตัวอย่างเช่น มีคนต้องการฆ่า หรือคิดจะทำอะไร?” เฉินโม่ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่เมื่อสมาชิกของตระกูลตู๋กูได้ยินแล้ว พวกเขารู้สึกเหมือนเสียงของมัจจุราช

เฉินกั๋วเหลียงมองสมาชิกของตระกูลตู๋กูที่ตกใจกลัวจนตัวสั่น ตอนนี้เขารู้สึกโล่งใจ ความโกรธที่ถูกตระกูลตู๋กูกักขัง หายไปแล้วเช่นกัน

“เสี่ยวโม่ ดี ดีมาก ปู่พอใจมาก หลานปล่อยพวกเขาไปเถอะ!”

เฉินโม่พยักหน้า แล้วมองเฉินเยว่ที่อยู่ด้านข้างอีกครั้ง

เฉินเยว่ปฏิบัติตามเจตนารมณ์ของเฉินกั๋วเหลียง เธอกล่าวว่า “ฉันเชื่อฟังคุณปู่”

เฉินโม่พยักหน้า ไม่อยากมองหน้าสมาชิกของตระกูลตู๋กูอีกต่อไป กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเรากลับกันเถอะ!”

“ตกลง!” เฉินกั๋วเหลียงตกลงอย่างมีความสุข

ตู๋กูเหลียนโค้งคำนับทันทีแล้วกล่าวว่า “เฉินไต้ซือ ผมจะให้คนไปส่งพวกคุณ!”

เฉินโม่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ไม่จำเป็น”

เขาไม่ต้องการมีอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลตู๋กู หากต่อไปตระกูลตู๋กูทำอะไรที่เป็นผลเสียต่อเขาหรือตระกูลเฉิน เฉินโม่ก็จะลงมือฆ่าพวกเขาได้ง่ายขึ้น

“คุณปู่ พวกเราไปกันเถอะ!” เฉินโม่พยุงเฉินกั๋วเหลียง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน