บทที่ 1488

ที่ขอบเวทีด้านหน้าสุด ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาสวมหมวกวันเกิด ผู้ชายคนนี้ผิวขาวเกลี้ยงเกลา ดูสะอาดสะอ้าน ซึ่งคู่ควรกับความงามของเฉินเข่อเอ๋อร์

แม้สายตาของผู้ชายคนนี้จะมองเฉินเข่อเอ๋อร์ด้วยความประหลาดใจ แต่เมื่อเทียบกับผู้ชายคนอื่นแล้ว เร่าร้อนไม่มากนัก

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบเฉินเข่อเอ๋อร์ เพียงแต่เขาชอบเฉินเข่อเอ๋อร์แบบเรียบง่ายมากกว่าเท่านั้น

เฉินโม่รู้ว่าวันนี้น่าจะเป็นวันเกิดของผู้ชายคนนี้

เฉินเข่อเอ๋อร์กล่าวขอบคุณเพื่อนนักเรียนที่ชื่นชมเธอ และขณะเดียวกัน ก็เดินไปหาผู้ชายที่หน้าตาสะอาดสะอ้านคนนั้นอย่างรวดเร็ว

ผู้ชายคนนั้นรีบเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว แล้วกล่าวทักทายด้วยความดีใจ “เข่อเอ๋อร์ วันนี้คุณสวยมาก!”

เฉินเข่อเอ๋อร์หน้าแดงระรื่น หยิบของขวัญที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา ยื่นให้ผู้ชายคนนั้น แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “พี่รั่วเฉิน สุขสันต์วันเกิด!”

“ขอบคุณครับ!” ผู้ชายกล่าว

“ฉันไปที่อื่นก่อน ไม่รบกวนคุณต้อนรับทักทายแขกแล้ว!” เฉินเข่อเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม แล้วดึงเฉินโม่เดินจากไปอย่างมีความสุข

ดวงตาของฉินรั่วเฉินมีความผิดหวังเล็กน้อย แต่เขารู้ว่าสิ่งที่เฉินเข่อเอ๋อร์พูดนั้นเป็นความจริง วันนี้เขาต้องยุ่งมาก แม้ว่าเฉินเข่อเอ๋อร์จะอยู่เป็นเพื่อนเขาที่นี่ แต่เขาก็ไม่สามารถสนทนากับเฉินเข่อเอ๋อร์ได้มากนัก

เมื่อมองเฉินเข่อเอ๋อร์ที่กำลังวิ่งไปยังตำแหน่งของเพื่อนนักเรียนหญิงเหล่านั้น ฉินรั่วเฉินเลิกคิดฟุ้งซ่าน แล้วเริ่มต้อนรับทักทายแขกที่มาร่วมงานเลี้ยง

แม้ว่าวันนี้จะเป็นวันเกิดของคนอื่น แต่ไม่ว่าเฉินเข่อเอ๋อร์จะเดินไปที่ไหน ก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคน

พวกผู้หญิงดึงเฉินเข่อเอ๋อร์ไปพูดคุยและล้อเลียน ส่วนพวกผู้ชายอยากจะเข้ามาทักทายเช่นกัน แต่ข้างกายเฉินเข่อเอ๋อร์นั้นมีเฉินโม่เพิ่มอีกคน

ซึ่งเป็นก้างขวางคอขนาดใหญ่ และเฉินโม่แสดงสีหน้าเย็นชาตลอดเวลา แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจปล่อยพลังของผู้แข็งแกร่งออกมา แต่พลังที่เขาปล่อยออกมาโดยไม่ตั้งใจ ก็สามารถทำให้นักเรียนธรรมดาที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างเหล่านี้ รู้สึกอกสั่นขวัญหาย

ดังนั้น แม้ว่าผู้ชายเหล่านั้นอยากจะเข้ามาคุยกับเฉินเข่อเอ๋อร์ แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีความกล้า

ไม่นาน คนมากันเกือบครบแล้ว ฉินรั่วเฉินเดินขึ้นไปบนเวที หยิบไมโครโฟนแล้วกล่าวเปิดงานเลี้ยงตามมารยาท จากนั้นงานเลี้ยงก็เริ่มอย่างเป็นทางการ

ปีนี้ฉินรั่วเฉินฉลองวันเกิดครบรอบอายุ 17 ปี คนส่วนใหญ่ที่มาร่วมงาน คือเพื่อนนักเรียนและเพื่อน ๆ ของเขา และเพื่อไม่ให้หนุ่มสาวเหล่านี้รู้สึกอึดอัด จึงไม่ได้เชิญผู้ใหญ่มาร่วมงานเลี้ยงด้วย