บทที่ 241

คุณชายหวางเหมือนกับกลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวาย เขาหัวเราะเยาะเย้ยออกมาและพูดว่า "คุณชายหลิว ได้ยินหรือเปล่า มันจะตบแกให้ตายเลยว่ะ ! ฮา ฮา นี่มันเห็นแกไม่ต่างไปจากขยะเลยไม่ใช่หรือวะ ?"

ฮาฮาฮา...

รอบข้างมีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้น

ฉือรุ่ยปิงใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เขาต้องการให้เฉินโม่สวนเขากลับไป เพียงแค่เฉินโม่กล้าก่อความวุ่นวายที่นี่ขึ้น ก็จะเป็นการเชื้อเชิญให้เจ้าของสโมสรออกมา แล้วจากนั้นเฉินโม่จะต้องรับกับผลกรรมที่เขาได้ก่อขึ้น !

คุณชายหลิวเคยถูกคนมากมายขนาดนี้หัวเราะเยาะใส่ซะเมื่อไหร่ ? เพียงไม่นานเขาก็โมโหด้วยความเขินอาย จ้องมองไปยังเฉินโม่อย่างดุร้าย "จะตบฉันให้ตายเนี่ยนะ ? ได้ งั้นฉันจะยืนอยู่ที่นี่ ลองดูว่าแกจะตบฉันให้ตายได้มั้ย ถ้าแกไม่กล้าล่ะก็ แกมันก็แค่คนขี้ขลาด !"

สโมสรว่านหาวมีกฎระเบียบอยู่ว่า จะต้องไม่สร้างความวุ่นวาย หากมีปัญหาอะไรกันก็ให้ออกไปจัดการด้านนอก หากเกิดความวุ่นวายในสโมสรขึ้น จะถือว่าเป็นการไม่ให้เกียรติหัวหน้า

หัวหน้าสโมสรว่านหาว คือลูกชายใหญ่ของผู้ที่ร่ำรวยที่สุดในฮ่านหยาง ว่านเหวินโยว ในแวดวงคนร่ำรวยในฮ่านหยาง ตำแหน่งของว่านเหวินโยวนั้นเทียบได้กับระดับไท่จื่อเลย ไม่เคยมีใครกล้าสร้างความขุ่นเคืองใจให้กับเขามาก่อน

หากกล้าก่อความวุ่นวายขึ้นภายในสโมสรแห่งนี้ นั่นก็หมายความว่าเขาไม่ไว้หน้าว่านเหวินโยว จุดนี้ทำให้คุณชายหลิวคิดว่าเฉินโม่จะไม่กล้าทำอะไรกับเขาแน่นอน

เวินฉิงกังวลว่าเฉินโม่จะทนไม่ไหวและเผลอลงมือทำร้ายคุณชายหลิว เธอจึงรีบดึงเฉินโม่เอาไว้และกระซิบบอกไปว่า "เสี่ยวโม่ อย่าไปทำความรู้จักกับคนพวกนี้เลย ไปด้านนู้นกันเถอะ"

เมื่อเห็นว่าเวินฉิงกำลังจะไป คุณชายหลิวก็ยิ่งทำตัวผยอง ตะโกนใส่เฉินโม่ด้วยความเหยียดหยาม "จะไปแล้วหรือ ? แกจะไม่ไหนไม่ได้ นอกเสียจากว่าแกจะยอมรับมาก่อนว่าตนเองเป็นไอ้ขี้ขลาด"

คุณชายหวางหัวเราะเยาะเย้ย "จะขยะหรือคนขี้ขลาดก็ไม่ได้ต่างกัน ถ้ายอมรับก็ไม่เป็นไรนี่นา"

"ฮา ฮา ..." ทุกคนมองไปยังเฉินโม่ด้วยความสะใจ พวกเขามั่นใจว่าเฉินโม่ไม่มีทางกล้าลงมือเด็ดขาด

เวินฉิงเริ่มรู้สึกโมโห เตรียมที่จะต่อว่าคุณชายหลิว แต่จู่ ๆ เธอก็รู้สึกได้ว่ามือที่ดึงเฉินโม่ไว้นั้นมันกลับว่างเปล่า

เปรี้ยง !

เสียงดังสนั่นลั่นชัดเจน ทั้งดัง ทั้งรุนแรง

คุณชายหลิวถูกตบจนร้องลั่น ปลิวกระเด็นออกไป

แน่นอนว่าเฉินโม่ยังมีความเมตตาอยู่ ไม่อย่างนั้นหัวของคุณชายหลิวคงได้ย้ายที่อยู่แล้ว

"กรี้ดดดด !" หญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กรีดร้อง ทำท่าวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปพยุงคุณชายหลิวขึ้นมา และถามด้วยความเป็นห่วงว่า "คุณชายหลิว คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม ? ต้องการไปโรงพยาบาลรึเปล่า ?"