บทที่ 246

"ช่างอัศจรรย์เหลือเกิน !"

เฉินโม่ในสายตาของเวินฉิงก็เหมือนกับเด็กขี้คุยโวโอ้อวดคนหนึ่ง เขาหัวเราะฮา ๆ พลางพูดออกมาว่า "จะมีอะไรเล่า ความสามารถของผมยังมีอยู่อีกมากนะ หลังจากนี้ถ้ามีโอกาสผมจะค่อย ๆ โชว์ให้พี่สาวดูแล้วกันนะ"

เวินฉิงกลับไม่คิดว่าเฉินโม่กำลังคุยโม้ เธอพยักหน้าตอบด้วยความมั่นใจ "ได้เลย !"

"พวกเรากลับกันเถอะ ที่นี่ดูแล้วไม่ใช่ที่ที่เราจะคุยเรื่องจริงจังกันได้เลย !"

เวินฉิงพยักหน้า "อื้อ"

เฉินโม่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ไม่นึกเลยว่าผู้ที่ควบคุมเหม่ยหวากรุ๊ปขนาดใหญ่เอาไว้อย่างเวินฉิง เมื่ออยู่ต่อหน้าของเขาก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กผู้หญิงน่ารักคนหนึ่ง

ดูแล้วไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะอยากเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะโดยส่วนมากข้างกายของเธอไม่มีผู้ชายที่พอจะพึ่งพาได้อยู่ด้วยต่างหาก

เฉินโม่ดึงเวินฉิงเดินออกไป ฉือรุ่ยปิงและคุณชายหลิวสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม แต่เมื่อว่านเหวินโยวไม่ได้พูดอะไร พวกเขาก็ไม่กล้าขัดขวางไว้ ทำได้เพียงแค่มองเฉินโม่พวกเขาทั้งสองเดินออกไปเท่านั้น

"คุณชายว่านจะปล่อยมันไปอย่างนี้เลยหรือ ?" คุณชายหลิวมองไปยังว่านเหวินโยวอย่างระมัดระวัง

ว่านเหวินโยวสีหน้าเคร่งขรึมลง "เขาชนะอาฮุยแล้ว ย่อมที่จะออกไปจากที่นี่ได้ นี่ก็คือกฎ !"

"ช้าก่อน !"

ขณะที่เฉินโม่กำลังจูงมือเวินฉิงออกไปนั้น ชายหนุ่มสวมชุดสูทสีดำคนหนึ่งได้เดินออกมาท่ามกลางฝูงชน ด้านหลังตามมาด้วยชายหนุ่มตัดผมสกินเฮดที่ดูแล้วน่าจะเป็นบอดี้การ์ดของเขา

เมื่อมองไปยังชายหนุ่มคนนี้ เหล่าลูกเศรษฐีต่างก็ตกตะลึง !

"นี่มัน ...คุณชายรองแห่งตระกูลจิน ?"

"คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นคุณชายรองแห่งตระกูลจิน ! เขาคือคนที่พอจะเทียบเคียงกับคุณชายว่านได้เลย !"

"ตระกูลจินงั้นหรือ ? ตระกูลจินไหน ? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยล่ะ ?"