บทที่ 264

เฉินโม่ก็ยังคงมีสีหน้านิ่งๆ ยิ้มมองเวินฉิง "พี่เวิน ตอนนี้ผมโตแล้ว ควรจะเปลีย่นให้ผมมาช่วยปกป้องพวกคุณได้แล้วนะ!"

"พี่วางใจเถอะ วันนี้มีผมอยู่ด้วย ใครก็ไม่กล้ามาทำอะไรเหม่ยหวา กรุ๊ปของเราได้!"

พอเห็นเฉินโม่มาพูดเตือน เวินฉิงก็ถอนหายใจอย่างเอือมระอา เธอไม่เชื่อคำพูดของเฉินโม่ ถึงแม้การมาของเฉินโม่ครั้งนี้ จะทำให้เปลี่ยนมุมมองของเธอที่มีต่อเฉินโม่ไม่น้อย แถมยังไปกราบเป็นศิษย์อาจารย์ลึกลับอีก แต่แค่เด็กมัธยมคนหนึ่ง จะไปสู้กับตระกูลว่านได้อย่างไรกัน?

ทางโต๊ะของว่านฉางหรู มีชายวัยกลางคนอ้วนเตี้ยคนหนึ่งลุกขึ้นมาทันที แล้วชี้หน้าด่าเฉินโม่ว่า "ที่นี่คือการประชุมสูงสุดของฮ่านหยาง รวมคนมีชื่อเสียงในทุกด้านของฮ่านหยางเอาไว้ มึงมันเป็นแค่เด็กที่พูดจาไม่ยั้งคิดคนหนึ่ง ไม่เห็นหัวผู้ใหญ่ทั้งหลายเลย ใครถือหางมึงให้กล้าทำแบบนี้วะ!"

"มึงมันไอ้เด็กไม่มีการศึกษา วันนี้กูจะสั่งสอนแทนพ่อแม่มึงเสียหน่อย!"

"อาเปียว เอาตัวไอ้เด็กนี่โยนออกไป!" ชายอ้วนตะโกนพูดใส่ลูกน้องที่อยู่ในงาน

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่สองคน ใบหน้าโหดร้ายก็เดินออกมา จ้องมองเฉินโม่อย่างเย็นชา

เฉินซงจื่อก็จะก้าวออกไป แต่ถูกเฉินโม่มาขวางไว้

"นอกจากจะจำเป็นจริงๆ ค่อยออกไป ในที่สาธารณะแบบนี้ ใช้วิธีของทางโลกมาแก้ปัญหาจะดีที่สุด" เฉินโม่พูดบอกกล่าวเบาๆ

มองดูชายวัยกลางคนคนนั้น เฉินโม่ก็พูดนิ่งๆ ว่า "คุณคงจะเป็นหลิวหงปิน ประธานของว่านหยวนกรุ๊ปใช่ไหม การวางแผนเล่นงานเหม่ยหวาครั้งนี้ คุณก็มีส่วนด้วย ในเมื่อบอกว่าผมจาไม่ยั้งคิด แล้วคุณกล้ามาพนันกับผมไหมล่ะ?"

หลิวหงปินหัวเราะเย็นพูดว่า "ถูกต้อง กูมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย แล้วมึงจะทำอะไรกูได้? จะว่าไปมึงรู้จักกูด้วย ก็ถือว่าพอมีความรู้อยู่บ้าง"

"ด้วยตำแหน่งฐานะของกูคงจะไม่ควรไปพนันอะไรกับมึงหรอก แต่ถ้ากูปฏิเสธ มึงก็คงจะบอกว่า กูเป็นถึงประธานของว่านหยวนกรุ๊ปกลับมากลัวเด็กมัธยมแค่คนเดียว ดังนั้นกูก็เลยยอมพนันด้วย ว่ามาเลย จะให้กูพนันอะไร?"

เฉินโม่พูดนิ่งๆ ว่า "พนันว่าผมจะนั่งอยู่ตรงนี้ แล้วตะโกนพูดว่า ใครยอมมาร่วมลงทุนช่วยเหลือกับเหม่ยหวา กรุ๊ปบ้างถ้าไม่มีใครออก ก็ถือว่าผมแพ้!"

"ฮ่าๆ แม่มึงยอมให้หุ้นส่วนของเหม่ยหวา กรุ๊ป51เปอร์เซ็นต์ ยังไม่มีใครหล้าออกมาเลย แค่เด็กที่ขนเพชรยังขึ้นอย่างมึงมาตะโกนพูด แล้วจะมีคนออกมาช่วยเหลืองั้นหรือ? มึงไปหลอกควายเถอะไป!" หลิวหงปินหัวเราะเยาะดังลั่น