บทที่ 265

หลี่ซู่เฟินกำลังจะปฏิเสธ แต่อยู่ดีๆ ก็คิดว่าตนเองควรจะเชื่อใจเฉินโม่ มองดูหลิวหงปิน แล้วก็พยักหน้าไปอย่างควบคุมตัวไม่ได้ "ฉันรับปาก!ถ้าคุณชนะ ก็จะยกเหม่ยหวา กรุ๊ปให้เลย!"

"ท่านประธานคะ" เวินฉิงมองไปยังหลี่ซู่เฟินอย่างไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าหลี่ซู่เฟินที่เคยฉลาดมาโดยตลอดถึงได้บ้าไปกับเฉินโม่ด้วย

หลิวหงปินก็ตื่นเต้นใจจนใบหน้าอ้วนๆ กระดิกได้ หัวเราะพูดว่า "ดีมาก ทุกคนในงานเป็นพยานให้ด้วย เผื่อพวกเธอจะขี้โกงไม่ยอมทำตามข้อตกลง!"

หลิวหงปินมองไปยังเฉินโม่ แล้วพูดด้วยสีหน้าดูถูก "เริ่มเลย กูรอมึงหน้าแหกอยู่!"

ทันใดนั้นเอง สายตาของทุกคน ก็มองไปยังตัวของเฉินโม่ แม้แต่เหอฉางหมิงและเหอฉางหมิงที่อยู่บนเวทีก็เหมือนกัน

เพียงแต่ว่า สายตาที่ทุกคนมองไปยังเฉินโม่นั้น มีแต่ความดูถูกเหยียดหยาม ไม่มีใครเชื่อเขาเลย

เฉินโม่มองหลิวหงปิน แล้วพูดนิ่งๆ ว่า "ใครยอมช่วยเหลือเหม่ยหวา กรุ๊ปจากวิกฤติครั้งนี้บ้าง?"

พูดครบถ้วนไม่ขาดไปแม้แต่คำเดียว เป็นคำพูดที่เฉินโม่ตกลงกับหลิวหงปินไว้เมื่อครู่นี้

ไม่มีคนตอบรับ

"ฮ่าๆๆ มึงก็คิดว่าทำได้จริงหรือไงวะ? มึงคิดว่ามึงเป็นใคร คนฉุดช่วยโลกนี้อย่างนั้นหรือไง?" คุณชายหลิวหัวเราะเยาะ สายตาที่มองเฉินโม่ เต็มไปด้วยความเอือมระอา

พวกลูกคนรวยที่เหลือก็หัวเราะเยาะกันไม่หยุด

พวกคนดังในฮ่านหยาง ก็มีสีหน้าเยาะเย้ยเหมือนกัน มองเฉินโม่ว่าเป็นตัวตลก

ว่านฉางหรูกับเหอฉางหมิงก็ส่ายหัวเบาๆ สายตาที่มองเฉินโม่เต็มไปด้วยความสงสาร เหมือนกับเทพเจ้าก้มมองดูมดตัวน้อย

หลิวหงปินหัวเราะลั่นอย่างได้ใจ "เป็นไงล่ะ? จะตะโกนเรียกอีกครั้งไหม?"

ตอนที่สิ้นเสียงของหลิวหงปินนั้นเอง เสียงตะโกนก็ดังเข้ามาท่ามกลางคนในงาน

"ฉินเยว่ซานแห่งอานหลิน ยินดีเอาทรัพย์สินทั้งหมดช่วยเหลือเหม่ยหวา กรุ๊ป!"

จากนั้น ฉินเยว่ซานที่ใส่สูทสีดำ ก็ก้าวเดินออกมาตรงหน้าของเฉินโม่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ โค้งคำนับพูดว่า "สวัสดีครับคุณเอ่อ คุณเฉิน!"

เฉินโม่พยักหน้าตอบ ถือว่าทักทายกันแล้ว