บทที่ 266

"คาดว่าฉินเยว่ซานคนนี้น่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ หรือไม่ก็มีความผิดอะไรที่ถูกไอ้หนุ่มนั่นกุมความลับไว้ ดังนั้นก็เลยจำเป็นต้องก้าวออกมาช่วยมัน!"

"ใช่ น่าจะเป็นแบบนี้นี่แหละ!"

ในห้องโถง พวกคนมีชื่อเสียงต่างกันคาดเดากันไปต่างๆ นานา

แม้แต่หลิวหงปินเองก็ยังเชื่อคำพูดแบบนี้ ไม่อย่างนั้นก็จะไม่สามารถอธิบายการกระทำของฉินเยว่ซานได้เลย

"ไอ้หนู ถ้ามีแค่คนแซ่ฉินคนเดียวล่ะก็ มึงก็ยังแพ้อยู่ดี อย่าลืมนะว่าพวกเราตกลงกันไว้ว่าต้องมี10คน กูไม่เชื่อหรอกว่าจะยังมีคนกล้าออกมาเป็นศัตรูกับตระกูลว่านอีก!"

หลิวหงปินเพิ่งพูดจบ ก็มีเสียงเข้มๆ ดังขึ้นจากในกลุ่มคน

"เจี่ยจิ้งอานแห่งอู่โจว ยินดีเอาทรัพย์สินในชื่อของผมช่วยเหลือเหม่ยหวา กรุ๊ปโดยไม่ต้องการค่าตอบแทน!"

พอสิ้นเสียง เจี่ยจิ้งอานก็ก้าวเดินพุงพลุ้ยออกมาตรงหน้าของเฉินโม่ ใบหน้าอ้วนๆ ยิ้มตาหยีมองเฉินโม่ แล้วโค้งคำนับให้ "สวัสดีครับคุณเฉิน"

เฉินโม่รู้สึกเป็นมิตรดีกับเจี่ยจิ้งอาน เลยพูดตอบไปเบาๆ ว่า "ลำบากเถ้าแก่เจี่ยหน่อยนะครับ!"

"คุณเฉินเกรงใจเกินไปแล้วล่ะครับ!" เจี่ยจิ้งอานพูดอย่างเกรงใจ

จากนั้น เจี่ยจิ้งอานก็เดินมาข้างๆ ฉินเยว่ซาน แล้วยกมือคำนับให้กับหลี่ซู่เฟิน "เจี่ยจิ้งอานแห่งอู่โจว สวัสดีท่านประธานหลี่ครับ ได้ยินชื่อเสียงของท่านประธานหลี่มานานแล้ว วันนี้ได้พบ รู้สึกว่าท่านประธานหลี่ไม่ใช่เก่งกาจในด้านบริหารอย่างเดียว ทั้งยังสวยมากอีกด้วยนะครับ!"

ไอ้อ้วนเจี่ยประจบสอพลอขึ้นมา ดูมีความสนิทชิดเชื้อเป็นอย่างดี เหมือนกับตอนที่ประจบสอพลอเฉินโม่ครั้งแรกที่งานพนันหินหยกเลย

หลี่ซู่เฟินก็ตื่นเต้น แล้วก็รีบทำความเคารพกลับไป "คุณเจี่ยเกรงใจไปแล้วล่ะค่ะ ชื่อเสียงของหอสมบัติ โด่งดังไปทั่ว ดิฉันก็อยากไปมานานแล้วค่ะ เพียงแต่ไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมเลย คิดไม่ถึงว่าตอนที่เหม่ยหวาของเรากำลังวิกฤติ จะได้คุณเจี่ยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ หลี่ซู่เฟินซาบซึ้งอย่างมากเลยค่ะ!"

อิทธิพลของเจี่ยจิ้งอานนั้น ต่อให้รวมอยู่ในห้องโถงนี้ที่มีแต่คนดังนี้ ก็ยังถือว่าติดอันดับหนึ่งใน30

แต่ว่า เขากลับเป็นเหมือนกับฉินเยว่ซาน ที่ไปเคารพนบนอบต่อไอ้หนุ่มน้อยคนนั้น

ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ เจี่ยจิ้งอานถึงขั้นยอมช่วยเหลือเหม่ยหวา กรุ๊ปโดยไม่หวังผลตอบแทน ไม่เอาผลตอบเลย!

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ทุกคนก็มองไปยังเจี่ยจิ้งอานพุงพลุ้ยด้วยใบหน้าที่ไม่เข้าใจ