บทที่ 298

ตระกูลหูและตระกูลถานต่างก็เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงของอำเภอเฟิ่งซาน แต่ตระกูลหูนั้นสูงกว่าตระกูลถานอีกระดับ และทุกคนต่างรู้กันว่าทั้งสองตระกูลขัดแย้งกันเหมือนน้ำกับไฟ

ตระกูลหูมาอวยพรปีใหม่ที่ตระกูลถานในวันแรกของวันปีใหม่ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาดีอย่างแน่นอน

สีหน้าของถานกวงเย่าไม่เปลี่ยนแปลง เขาประสานมือแล้วคำนับด้วยรอยยิ้ม "พี่หู ขออภัยด้วยที่ไม่ได้มาต้อนรับ เชิญนั่งเถอะ!"

หูเหวินเหว่ยหัวเราะเสียงดัง จากนั้นพากลุ่มคนไปหาที่นั่ง ขณะที่หูเจี้ยนหวาเดินผ่านถานชิวเซิงเขาก็ยิ้มเยาะเย้ยด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

แล้วเหลือบมองแขกที่มาอวยพรปีใหม่แก่ตระกูลถาน หูเหวินเหว่ยหรี่ตาลง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแปลก ๆ ว่า "ไอ้น้องถาน ยิ่งอยู่โรงแรมซื่อไห่ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ วันแรกของปีใหม่ก็มีคนที่มีชื่อเสียงมากมายของอำเภอเฟิ่งซานมาอวยพรปีใหม่ให้คุณแล้ว ช่างน่าอิจฉาจริง ๆ!"

ถานกวงเย่ากล่าวอย่างถ่อมตนว่า "พี่หู พูดล้อเล่นแล้ว เมื่อเทียบกับโรงแรมอู่หวงของคุณแล้ว โรงแรมของผมนั้นแตกต่างกับโรงแรมของของคุณมาก!"

"ถือว่าคุณรู้จักประเมินตนเอง เพราะเมื่อเทียบกับโรงแรมอู่หวงของผมแล้ว โรงแรมของคุณเหมือนห้องน้ำ!" หูเจี้ยนหวากล่าวเยาะเย้ยอยู่หลังหูเหวินเหว่ย

ประโยคนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องโถงเงียบทันที

คนทั้งสองฝ่ายต่างจ้องไปที่ถานกวงเย่าและหูเหวินเหว่ยด้วยสีหน้าที่แตกต่างกัน

คำพูดของหูเจี้ยนหวาสามารถกล่าวได้ว่าเป็นการดูถูกเหยียดหยามตระกูลถานต่อหน้าสาธารณชน ซึ่งเป็นเรื่องที่เสียมารยาทเป็นอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้อาวุโสแต่ หูเหวินเหว่ยกลับไม่สนใจ ราวกับว่าเขาเจตนาปล่อยปละละเลย ซึ่งทุกคนสามารถมองออกว่าคราวนี้ตระกูลหูมาร้าย!

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเคราของถานกวงเย่า แววตาของเขาเป็นประกาย และสีหน้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลง "หลานพูดถูก โรงแรมของพวกเราจะเปรียบเทียบกับโรงแรมอู่หวงได้อย่างไร!"

ถานชิวเซิงที่โกรธอยู่ด้านข้างกล่าวด้วยความโมโหว่า "คุณพ่อ มองไม่ออกหรือ? เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาหาเรื่อง คุณพ่อยังจะยอมพวกเขาทำไม!"

ถานกวงเย่าตะโกนว่า "นั่งลง ห้ามเสียมารยาท!"