บทที่ 305

พ่อลูกตระกูลหูและทุกคนในห้องโถง ต่างก็มีสีหน้าน่าเหลือเชื่อ

นั่นเป็นถึงยอดฝีมือที่คุณชายใหญ่จินพามาเชียวนะ!แต่ยังไม่ทันได้ลงมือก็ถูกคนอื่นข่มจนคุกเข่าลงกับพื้นแล้ว!

ไอ้หนุ่มคนนี้กับนักบู๊คนนั้น เป็นใครมาจากไหนกันแน่?

ถานกวงเย่ามองดูเฉินโม่ ภายในใจตื่นเต้น ในที่สุดเขาก็มองเห็นความหวังบ้างแล้ว บางทีวันนี้ตระกูลถานอาจจะยังมีทางรอดอยู่บ้าง

ถานชิวเซิงถึงกับมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าที่เคารพนับถือ แทบอยากจะวิ่งเข้าไปกอดขาของเฉินโม่ไว้

สีหน้าของจินเคอหนิงแย่มาก ในแววตามีความกังวล ในฐานะของคนตระกูลจิน ปรมาจารย์คืออะไร เขารู้ดีกว่าใคร

"คิดไม่ถึงเลยว่าข้างกายของนายจะมีท่านปรมาจารย์อยู่!ฉันดูถูกนายไปเอง!"

แต่ว่า จินเคอหนิงรู้สึกไม่พอใจ เพิ่งมาอำเภอเฟิ่งซานก็ทำให้เขาอับอาย แล้วต่อไปจะสร้างความน่าเกรงขามในอำเภอเฟิ่งซานได้ยังไงกัน?

แต่อีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์บู๊ ถึงแม้คุณท่านจินมาด้วยตัวเอง ก็ไม่กล้ามีปัญหาด้วย แต่ปัญหานี้เขาทำแน่

แต่ว่าจินเคอหนิงสมองดี คิดวิธีจิ้งจอกอ้างบารมีเสือขึ้นมาได้ในทันที

"ถ้าหากฉันเดาไม่ผิด ทั้งสองท่านคงจะเป็นคนในโลกฝึกบู๊ใช่ไหมครับ ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านรู้จักเฉินไต้ซือหรือไม่?"

เฉินโม่สีหน้าแปลกประหลาด "รู้จัก!"

จินเคอหนิงพูดว่า "เฉินไต้ซือมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลจินของเรา หวังว่าทั้งสองจะเห็นแก่หน้าของเฉินไต้ซือ อย่าได้เป็นศัตรูกับตระกูลจินของเรา!"

เฉินโม่รู็สึกเอือมระอา ส่วนเฉินซงจื่อเกือบจะหลุดยิ้มออกมา จินเคอหนิงกล้าใช้บารมีของเฉินไต้ซือข่มขู่เฉินโม่ ต่อหน้าต่อตาเฉินโม่เนี่ยนะ

ถ้าหากจินเคอหนิงได้รู้ว่าเฉินไต้ซืออยู่ตรงหน้า ไม่รู้ว่าจะมีปฏิกิริยายังไง?

เฉินโม่กำลังคิดวิเคราะห์ว่าจะตอบจินเคอหนิงยังไง แล้วจู่ๆก็มีน้ำเสียงของผู้อาวุโสที่น่าเกรงขามดังมาจากด้านนอก

"เคอหนิง แกจะรีบขนาดนั้นทำไม?"

เมื่อได้ยินเสียง จินเคอหนิงก็มีสีหน้าดีใจ