บทที่ 316

"ประธานหลี่เดินทางปลอดภัยครับ!"

เฉินจิงเย่ที่ปฏิกิริยาตอบสนองช้าไปเล็กน้อย เห็นว่าประธานหลี่เดินจากไปไกลแล้วจึงตะโกนตามหลังไป เขายังไม่เข้าใจประโยค ‘ท่านเป็นคุณพ่อของคุณเฉิน’ ว่าหมายความว่ายังไงกันแน่

แต่หลี่ซู่เฟินกลับเข้าใจได้ในทันที มองไปทางเฉินโม่อย่างสงสัย แล้วถามว่า "เสี่ยวโม่ ที่จริงแล้วประธานหลี่คนนั้นมาสวัสดีปีใหม่ให้กับลูกใช่มั้ย?"

เมื่อประโยคนี้พูดออกมา เฉินจิงเย่ก็อึ้งไป มองเฉินโม่อย่างแปลกใจ

"ใช่แล้ว ทำไมฉันถึงคิดไม่ได้นะ นายคือคุณเฉินที่ประธานหลี่หมายถึงใช่มั้ย?"

กำนันหลี่ สารวัตรกำนันฉี สารวัตรกำนันหวาง รวมทั้งนายอำเภอเหมย และทุกคนในงานต่างก็มองไปที่เฉินโม่

ทั่วทั้งงานเงียบสงบ ทุกคนต่างก็รอคำตอบจากเฉินโม่

เฉินโม่พยักหน้าช้าๆ พูดด้วยสีหน้านิ่งเฉยว่า "ผมเอง"

เฉินจิงเย่ตกตะลึง มองดูลูกชายคนนี้ของตัวเอง ในสายตาเต็มไปด้วยความสงสัย

"คิดว่าประธานหลี่คนนี้ไม่ได้มาสวัสดีปีใหม่กับตัวเอง แต่มาสวัสดีปีใหม่ให้กับเสี่ยวโม่!"

ได้ยินเฉินโม่ยอมรับด้วยปากตัวเอง สีหน้าของคนอื่นๆต่างก็ตกตะลึง สายตาที่มองดูเฉินโม่เต็มไปด้วยความสงสัย

ฉีหยู่เหมียนมองดูเฉินโม่เองก็เต็มไปด้วยความแปลกใจ

ทันใดนั้น สารวัตรกำนันหวางก็ยิ้มเยาะออกมา "ไร้สาระ ประธานหลี่ของเมี่ยวเจี๋ยเป็นบุคคลชั้นไหน จะมาสวัสดีปีใหม่ให้กับนักเรียนมัธยมปลายอ่างนายด้วยตัวเองงั้นหรอ? นายพูดโกหก็พูดให้มันสมเหตุสมผลหน่อยได้หรือเปล่า!"

ทุกคนอึ้งไป แล้วก็ได้สติทันที

"ใช่แล้ว ประธานหลี่เป็นใคร จะมาสวัสดีปีใหม่ให้กับนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งเนี่ยนะ? เจ้าหนุ่มคนนี้จะต้องพูดเรียกร้องคำชื่นชมแน่นอน จึงจงใจพูดโกหก!"

สายตาที่ทุกคนมองเฉินโม่ มีแต่ความดูถูกเหยียดหยาม