บทที่ 317

ทั่วทั้งงานเงียบกริบ!

นายอำเภอเหมยมองดูหวงก้วนจงวิ่งเตาะแตะไปตรงหน้าเฉินโม่ และโค้งเคารพเก้าสิบองศาอย่างตะลึง "คุณเฉินครับ สวัสดีปีใหม่ครับ!"

ยังไม่ทันรอให้เฉินโม่พูดอะไร หวงก้วนจงก็หันไปโค้งตัวทำความเคารพเฉินจิงเย่และหลี่ซู่เฟิน "คุณท่านเฉิน คุณหญิงเฉิน สวัสดีปีใหม่ครับ หวงก้วนจงมาสวัสดีปีใหม่ให้กับทั้งสองท่าน!นี่คือของขวัญครับ ถือเป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆ ครับ!"

หวงก้วนจงรู้จักทำตัวได้ดีกว่าประธานหลี่จากเมี่ยวเจี๋ย มอบของขวัญให้กับพ่อแม่เแินโม่โดยตรง เขารู้ว่าจากฐานะตัวตนของเฉินโม่แล้ว คงจะไม่แคร์ของขวัญแค่นี้แน่นอน แต่สองสามีภรรยาเฉินจิงเย่ไม่เหมือนกัน พวกเขาเป็นแค่คนธรรมดา

เพียงแค่ทำให้พ่อแม่เฉินโม่พอใจได้ เฉินโม่ก็จะพอใจไปเอง

เฉินจิงเย่ลุกขึ้นยืน พนมมือพูดว่า "ประธานหวงเกรงใจกันเกินไปแล้วครับ ที่นี่ไม่สะดวกจะต้อนรับคุณ ไว้วันหลังจะไปเยี่ยมคุณถึงบ้านครับ!"

หวงก้วนจงรีบสะบัดมือ "อย่าครับอย่า คุณท่านเฉินอย่าได้เกรงใจกันเลยครับ ผมก็แค่ได้ยินมาว่าคุณเฉินอยู่ที่นี่ จึงแวะเข้ามาสวัสดีปีใหม่คุณเฉินเท่านั้น!ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!"

พูดจบ หวงก้วนจงมองเฉินโม่ตาแป๋ว เหมือนว่ากำลังรอให้เฉินโม่เอ่ยปากพูดอะไร

ประธานหวงคนนี้เองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนของหูเหวินเหว่ยเมื่อวานนี้ เหตุผลที่มาของเขาเหมือนกับประธานหลี่คนก่อนหน้านี้

เฉินโม่พยักหน้า พูดนิ่งๆว่า "ไม่ส่งละ"

หวงก้วนจงโล่งอก แล้วจากไปอย่างมีความสุข

ครั้งนี้ ไม่มีใครสงสัยว่าเฉินโม่พูดโกหกอีก

ทุกคนมองดูเฉินโม่ด้วยควาตกตะลึง

และพวกเขาต่างก็ดูออก ว่าประธานหลี่คนเมื่อกี้และประธานหวงคนนี้ ไม่ได้มาเพราะเฉินจิงเย่ แต่มาเพื่อสวัสดีปีใหม่กับเฉินโม่โดยเฉพาะ แล้วก็ทักทายสองสามีภรรยาเฉินจิงเย่ด้วย