บทที่ 324

สารวัตรกำนันหวางทรุดนั่งลงกับพื้น นิ่งเฉยไร้ความรู้สึก เขารู้ว่าตัวเองจบเห่แล้วแน่นอน แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

พักงานหนึ่งปี เท่ากับเขาถูกไล่ออก ต่อไปอนาคตก็จะไม่มีวันได้ดีขึ้นมาอีก

ทุกคนต่างก็ตกใจ นายอำเภอเหมยเริ่มการประจบแล้ว!

แต่ว่าทุกคนต่างก็รู้ว่าสารวัตรกำนันหวางเป็นคนยังไง ปกติแล้วชอบเล่นงานเฉินจิงเย่ ตอนนี้ได้รับผลกรรมก็สมน้ำหน้า

พวกคนที่เคยมีปัญหากับเฉินจิงเย่ ต่างก็รู้สึกกลัวขึ้นมา กลัวว่านายอำเภอเหมยจะเอาพวกเขาไปเชือด

ฉะนั้นแล้ว ไม่ว่าจะเคยหรือไม่เคยมีปัญหากับเฉินจิงเย่ ต่างก็เข้าไปขอโทษเฉินจิงเย่กันหมด แต่เป้าหมายของพวกเขามีเพียงแค่อยากจะเอาใจชายหนุ่มหน้านิ่งคนนั้นเท่านั้น

เฉินจิงเย่ตอบรับไปด้วย และบ่นในใจไปด้วย หลายปีมานี้เป็นครั้งแรกเลยที่เขามีหน้ามีตาต่อหน้าผู้คน แต่เขารู้ดี ว่าทั้งหมดในวันนี้ ล้วนเป็นเพราะเฉินโม่ทั้งนั้น

สารวัตรกำนันฉีเองก็รีบพาฉีหยู่เหมียนเดินเข้าไป พูดกับเฉินจิงเย่ว่า "น้องจิงเย่ ลูกสาวคนนี้ของฉันถูกแม่เอาใจจนเสียคน ก่อนหน้านี้มีอะไรทำให้ไม่พอใจ ขอให้น้องจิงเย่ให้อภัยด้วยนะ!"

"หยู่เหมียน ยังไม่รีบไปขอโทษเฉินโม่อีก!"

เฉินจิงเย่รู้ว่าสารวัตรกำนันฉีหมายถึงเรื่องที่เฉินโม่เขียนจดหมายรักให้กับฉีหยู่เหมียน แต่กลับถูกฉีหยู่เหมียนนำไปให้คุณครูต่อหน้า เรื่องนั้นมีผลกระทบจิตใจเฉินโม่อย่างมากจริงๆ แต่ก็เป็นเพียงแค่ความไร้สาระในวัยเด็กเท่านั้น

"ล้วนเป็นเรื่องที่เด็กๆเล่นกันทั้งนั้น น้องฉีไม่ต้องคิดมากหรอก" เฉินจิงเย่พูดอย่างใจกว้าง

ฉีหยู่เหมียนมองเฉินโม่อย่างนิ่งอึ้ง ในใจสับสนอย่างมาก "ก็ว่าทำไมเขาเอาแต่ทำท่าทางเย็นชา ฉันก็คิดว่าเขาจงใจเสแสร้งแกล้งทำ คิดอยากจะดึงดูดฉันก็เท่านั้น ที่แท้เขาก็รู้สึกดูถูกจริงๆ ไม่เห็นค่าคนอย่างพวกเราด้วยซ้ำ"

"เหอะๆ ประธานใหญ่โตมากมายต่างก็รีบมาสวัสดีปีใหม่ในวันที่สองกับเขาด้วยตัวเอง ต่างก็กลัวว่าตัวเองจะมาช้ากว่าคนอื่นๆ"

"ตระกูลจินที่มีชื่อเสียงสะท้านไปทั่วฮ่านหยาง ได้ส่งจินเคอกรุ๊ปที่ติดอันดับในร้อยจากทั่วทั้งหัวเซี่ยมาที่อำเภอเฟิ่งซาน ก็เพื่อต้องการเอาใจเขา"