บทที่ 325

นายอำเภอเหมยพูด "คุณเฉิน ประธานจินครับ ทุกท่านอย่าได้ยืนคุยกันเลย เชิญนั่งเถอะครับ!"

จินเพ่ยอวิ๋นมองเฉินโม่ ผายมือทำท่าเชิญ "คุณเฉินคะ เชิญค่ะ!"

ทุกคนด้านหลังเองก็ไม่มีใครกล้านั่ง ต่างมองไปที่เฉินโม่ สีหน้าเต็มไปด้วยความประจบเอาใจ

เฉินจิงเย่มองดูลูกชายตัวเองด้วยความตกตะลึง มีแต่คำถามเต็มไปหมด

งานฉลองประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่จุดสนใจไม่ได้อยู่ที่นายอำเภอเหมยอีกต่อไป และก็ไม่ใช่จินเพ่ยอวิ๋นด้วย แต่เป็นเฉินโม่

เฉินจิงเย่และหลี่ซู่เฟินเองก็กลายเป็นบุคคลผู้ที่ทุกคนต่างก็ชื่นชมประจบ

ทุกคนต่างก็รู้ดี หลังจากวันนี้ไป ตระกูลเฉินจะกลายเป็นผู้สะเทือนในอำเภอเฟิ่งซาน

ในอีกหลายวันต่อมา บ้านตระกูลเฉินมีแขกมาไม่หยุด ของขวัญมากมายกองพะเนินเป็นภูเขา

เมื่อก่อนทุกครั้งที่ถึงช่วงปีใหม่ สถานการณ์ที่ตระกูลเฉินถูกโลกทอดทิ้งได้ถูกทำลายลง เฉินจิงเย่มีความสุขจนหุบยิ้มไม่ลง

เห็นคุณพ่อยิ้มแย้มสดใสออกมาจากใจจริง เฉินโม่เองก็ดีใจเช่นกัน

ปีใหม่วันที่ห้า และก็ถูกเรียกว่าพั่วอู่* ตามวัฒนธรรมหัวเซี่ย หากผ่านพ้นวันนี้ไป ทุกอย่างก็จะไม่มีห้ามอีก

วันนี้ จู่ๆเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนก็โทรศัพท์มา เชิญให้เฉินโม่ไปรวมตัวกัน พูดอย่างจริงใจมาก

สถานที่รวมตัวก็ยังเป็นร้านพะโล้เฟิ่งซานเหมือนเดิม ในตอนที่เฉินโม่ไปถึง ถานชิวเซิงและสวีจื่อหาวได้รออยู่นานแล้ว

เมื่อเจอเฉินโม่อีกครั้ง ถานชิวเซิงและสวีจื่อหาวรู้สึกระวังตัวเล็กน้อย เรื่องที่เกิดขึ้นในอำเภอเมื่อวันปีใหม่ที่สอง ทั้งสองคนได้รับรู้แล้ว

มีเพียงแค่เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนที่เป็นเหมือนเคย ท่าทางการกระทำที่มีต่อเฉินโม่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

"พวกนายสองคนทำตัวให้มีอนาคตหน่อยได้มั้ย แค่นี้ก็ตกใจกลัว แล้วต่อไปพวกนายยังจะไปทำอะไรได้อีก?" เฉินโม่เอ่ยปากพูดก่อน แม้จะเป็นการพูดกระทบ แต่ก็เพื่อลดความประหม่าของทั้งสอง