บทที่ 383

ท่ามกลางฝูงชน บางคนมองเฉินโม่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "เขาเป็นลูกเต้าเหล่าใคร? เดาว่าการที่เขาแอบเข้ามาเพราะต้องการกินฟรีดื่มฟรี!"

"มองแวบเดียวก็ดูออกว่าเจ้าเด็กคนนี้ไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน เดาว่าผู้ปกครองของเขาน่าจะเป็นคนที่ชอบเอาเปรียบคนอื่นเหมือนกัน"

"ทางที่ดีควรอยู่ให้ห่างจากคนแบบนี้ บางทีเขาอาจจะตื้อเราไม่ปล่อยเหมือนหมาขี้เรื้อน"

เหล่าคนดังที่แต่งตัวดี สตรีผู้สูงศักดิ์และสง่างามถือไวน์แดงอยู่ในมือ มองเฉินโม่ราวกับจะหลีกเลี่ยงโรคระบาด

มู่หรงยานเอ๋อร์มองเย่เทียนหนิงด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยและโมโห กล่าวด้วยความเย็นชาว่า "เย่เทียนหนิง คราวนี้คุณทำมากเกินไปแล้ว! ต่อไปพวกเราจะไม่สามารถเป็นได้แม้แต่เพื่อนแล้ว!"

เย่เทียนหนิงชี้เฉินโม่ และตะโกนด้วยความโมโหไปทางมู่หรงยานเอ๋อร์ "มู่หรงยานเอ๋อร์ เธอสามารถกอดเขาได้ แต่กลับใจร้ายกับฉันขนาดนี้ วันนี้ฉันจะเปิดเผยธาตุแท้ของเขา เพื่อให้เธอได้เห็นว่าใครถึงจะเป็นคนที่คู่ควรกับคุณ!"

หลังจากเย่เทียนหนิงกล่าวจบ เขาหันไปมองเจิ้งไห่เวย "คุณเป็นผู้ที่รับผิดชอบของที่นี่ใช่ไหม? ผมชื่อเย่เทียนหนิงเป็นเพื่อนของประธานฟางของพวกคุณ บุคคลนี้ไม่มีบัตรเชิญ เขาแอบเข้ามา คุณไล่เขาออกไปเดี๋ยวนี้!"

หลังจากกล่าวจบเย่เทียนหนิงมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง

มู่หรงยานเอ๋อร์โกรธจนตัวสั่น ชี้ไปที่เย่เทียนหนิงเป็นเวลานาน แต่พูดอะไรไม่ออก

เหล่าคนดังจากทุกสาขาอาชีพเริ่มวิพากษ์วิจารณ์เบา ๆ "เย่เทียนหนิง ดูเหมือนว่าผมเคยได้ยินเรื่องของเด็กคนนี้ เขาเป็นลูกชายของตระกูลเย่แห่งมณฑลซีไห่ มิน่าแปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงหยิ่งผยองขนาดนี้"

"ไอ้หนุ่มนั่นกล้าล่วงเกินคุณชายของตระกูลเย่ ดูแล้วเขาจะโชคร้ายเสียแล้ว"

สีหน้าของเฉินโม่ราบเรียบ มองเย่เทียนหนิงเจตนาฆ่าประกายอยู่ในดวงตา พวกเขาทำเช่นครั้งแล้วครั้งเล่า ฉินโม่สามารถเพิกเฉยได้ แต่จะไม่ให้อภัยเขา

เจิ้งไห่เวยผู้จัดการล็อบบี้ถามอีกครั้ง "คุณครับ โปรดแสดงบัตรเชิญของคุณด้วย!"

เฉินโม่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ผมไม่มีบัตรเชิญ จินเพ่ยอวิ๋นเป็นคนเชิญผมมา ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ พวกคุณสามารถไปถามเธอได้"