บทที่ 384

"ดูเหมือนเจ้าเด็กคนนี้ไม่เหมือนว่ากำลังโกหก หรือว่าเขาจะเป็นเพื่อนคุณหนูจินของตระกูลจินจริง ๆ?"

บางคนเริ่มสงสัย

แม้แต่เย่เทียนหนิงก็หรี่ตาลงเล็กน้อย "หรือว่าเจ้าเด็กคนนี้จะรู้จักจินเพ่ยอวิ๋นจริง ๆ?"

เพียงแต่หลังจากที่เฉินโม่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้ว เขาก็ตะลึงทันที เขาเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ ตอนนี้เขาไม่มีหมายเลขโทรศัพท์ของจินเพ่ยอวิ๋น

ดังนั้น เฉินโม่จึงมองเจิ้งไห่เวยด้วยความจำใจ "คุณมีหมายเลขโทรศัพท์มือถือของจินเพ่ยอวิ๋นหรือเปล่า? ผมเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ จำเบอร์โทรศัพท์ของเธอไม่ได้"

คราวนี้ ฝูงชนทนไม่ไหวอีกต่อไป

"ฮ่า ๆ ๆ ......"

"เจ้าเด็กคนนี้ล้อเล่นหรือเปล่า?"

"ดูท่าทางเขาสิ แสดงได้เหมือนจริงมาก ผมเกือบเชื่อว่าเขารู้จักคุณหนูจินของตระกูลจินจริง ๆ แล้ว!"

เด็กหนุ่มที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งหัวเราะเสียงดัง มองเฉินโม่ราวกับเป็นตัวตลก

ตอนนี้สีหน้าของเหล่าคนดังเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม แน่ใจจว่าเฉินโม่ไม่เพียงแต่เป็นอันธพาล แล้วยังเป็นนักต้มตุ๋นอีกด้วย

สีหน้าของเจิ้งซิ่วลี่เต็มไปด้วยความดุร้าย และมีรอยยิ้มที่มุมปาก เมื่อได้เห็นเฉินโม่เป็นตัวตลก ทำให้เธอรู้สึกมีความสุขมาก

สีหน้าของเจิ้งหยวนฮ่าวเต็มด้วยความเย็นชา ความเหยียดหยามที่อยู่ในดวงตารุนแรงขึ้นไปอีก

อานเข่อเยว่ส่ายศีรษะเบา ๆ คิดอยู่ในใจ "ถึงขนาดนี้แล้ว นายยังยืนหยัดอยู่อีก นายชอบทำตัวโดดเด่นมากขนาดนี้เชียวเหรอ?"

สีหน้าของจางเสี่ยนและหยางเชี่ยนเชี่ยนต่างก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย การได้เห็นเฉินโม่เป็นตัวตลก เป็นเรื่องที่พวกเขามีความสุขที่สุด

มู่หรงยานเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างหน้าแดงด้วยความอาย เธอเหลือมองเฉินโม่แวบหนึ่ง เธอรู้สึกว่าเฉินโม่กำลังโกหก

"เฉินโม่ อย่าดื้อรั้นอีกเลย ฉันจะขอให้คุณพ่อขอบัตรเชิญจากผู้รับผิดชอบของโรงแรมมาสองใบ" มู่หรงยานเอ๋อร์กระซิบ

เจิ้งไห่เวยแสดงสีหน้าเยาะเย้ยอีกครั้ง มองเฉินโม่แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ไอ้หนุ่ม นายจะเสแสร้งไปถึงเมื่อไหร่? ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับนายหรอก ถ้านายยังไม่ออกไปอีก ฉันจะให้คนไล่นายออกไป!"