บทที่ 387

สีหน้าของเจิ้งหยวนฮ่าวและคนอื่น ๆ เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เรื่องที่ฟางหยู่ฉิงอ่อนน้อมถ่อมตนต่อหน้าเฉินโม่นั้นช่างเถอะ แต่ลูกสาวที่น่าภาคภูมิใจของตระกูลจินแห่งฮ่านหยาง กลับแสดงความเคารพเฉินโม่มากขนาดนี้!

มันเป็นเพราะอะไรกันแน่!

อานเข่อเยว่มองเฉินโม่ด้วยสายตาซับซ้อน "เฉินโม่ ที่แท้นี่คือสิ่งที่ทำให้นายจองหอง เป็นแขกผู้มีเกียรติของลูกสาวที่น่าภาคภูมิใจของตระกูลจินแห่งฮ่านหยาง อย่างไรมันก็นี่ไม่ใช่ความสามารถของนายเอง ถ้านายถูกตระกูลจินทอดทิ้ง นายก็จะไร้ค่า"

จินเพ่ยอวิ๋นมองเฉินโม่ และกล่าวด้วยความเคารพว่า "คุณเฉิน เชิญไปนั่งตรงที่นั่งวีไอพีโซนด้านหน้าเถอะ!"

ฟางหยู่ฉิงโบกมือเป็นสัญญาลักษณ์เชิญ "คุณเฉิน เชิญค่ะ!"

เฉินโม่เหลือบมองผู้หญิงสองคนด้วยสีหน้าราบเรียบ และกล่าวเสียงน้ำเสียงเย็นชา "ต่อไปอย่าเล่นกลอุบายต่อหน้าฉัน ถ้ามีครั้งต่อไป ก็อย่ามาโทษว่าฉันไม่รักษาน้ำใจ"

จินเพ่ยอวิ๋นและฟางหยู่ฉิงตกตะลึงพร้อมกัน ดวงตาของพวกเธอเต็มไปด้วยความตกใจ

"คุณเฉิน โปรดให้อภัยด้วย!"

จินเพ่ยอวิ๋นและฟางหยู่ฉิงก้มหน้าด้วยความละอาย สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัว

มองแล้วเหมือนพวกเธอสองคนจะแตกหักกับเย่เทียนหนิงแต่ความจริงแล้ว เพราะพวกเธอรู้ถึงความพลังความแข็งแกร่งของเฉินโม่ หากเย่เทียนหนิงยั่วยุจนเฉินโม่โกรธ เขาอาจจะตายทันที

การที่พวกเธอสองคนทำเช่นนั้น ความจริงแล้วพวกเธอกำลังปกป้องเย่เทียนหนิงอยู่

พวกเธอคิดว่าเฉินโม่มองไม่ออก แต่นึกไม่ถึงว่าเฉินโม่จะรู้ทุกอย่าง

ท่ามกลางฝูงชน คนดังบางคนเหมือนคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แสดงออกมาทางสีหน้าอย่างกะทันหัน

"ตระกูลจินกับตระกูลฟางแห่งชิ่งหยาง และตระกูลเย่มีความสัมพันธ์ที่ดีเสมอมา ว่าแล้วเชียวทำไมวันนี้ถึงแตกหักอย่างไร้ความปรานี ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง"

"เพียงแต่ ชายหนุ่มคนนี้มีภูมิหลังอย่างไร? ลูกสาวที่น่าภูมิใจของตระกูลจินและตระกูลฟางถึงกับใช้กลอุบายเช่นนี้เพื่อปกป้องเย่เทียนหนิง!"

มู่หรงยานเอ๋อร์ยังคงมึนงง ไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเฉินโม่ เธอรู้สึกว่าจินเพ่ยอวิ๋นกับฟางหยู่ฉิงช่วยเฉินโม่ เฉินโม่ไม่ควรปฏิบัติต่อพวกเธอเช่นนั้น

ด้วยความเห็นอกเห็นใจระหว่างผู้หญิง มู่หรงยานเอ๋อร์กระซิบว่า "เฉินโม่ เมื่อสักครู่พวกหล่อนช่วยนาย แล้วนายจะปฏิบัติต่อพวกหล่อนเช่นนั้นได้อย่างไร?"

เฉินโม่ยิ้มเล็กน้อยและไม่ได้อธิบาย มู่หรงยานเอ๋อร์ไม่จำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับแผนอุบายเหล่านี้ ให้เธอเป็นคนไร้เดียงสาต่อไปเถอะ!