บทที่ 47 เยี่ยมเยียนตระกูลจิน(1)

แก๊งอันธพาลกลุ่มใหญ่ คุกเข่าขอโทษพ่อแม่ของเจี่ยงหยาว ฉากนี้ ค่อนข้างน่าตื่นตาตื่นใจ

ตำรวจอายุน้อย2-3คนที่อยู่ข้างหลังผบ.หมู่เหอ มองหน้ากัน แสดงสีหน้าออกมาเหมือนกับเจอผี จางหู่และอันธพาลแก๊งนี้ พวกเขารู้ดีว่า บางครั้งแม้แต่ตำรวจอย่างพวกเขาก็ไม่ไว้หน้า วันนี้คุกเข่าขอโทษอย่างเชื่อฟัง เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงเลยจริงๆ

เมื่อเห็นจางหู่และคนอื่นๆเชื่อฟังมากๆ ใบหน้าเล็กๆของเจี่ยงหยาวตื่นเต้น หันหน้ากลับไปมองพ่อแม่และพูดว่า: "คุณพ่อคุณแม่ พวกท่านคิดว่าโอเคหรือยัง?"

พ่อแม่เจี่ยงหยาวรีบพยักหน้า จากคำพูดของจางหู่ ต่อไปร้านอาหารของครอบครัวพวกเขาก็ไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลแล้ว ทำไมพวกเขาจะไม่พอใจล่ะ

เจี่ยงหยาวหันหลัง มองจางหู่และพูดว่า: "โอเค พ่อแม่ฉันให้อภัยพวกคุณแล้ว พวกคุณจ่ายค่าสิ่งของที่พวกคุณทุบจนพังจากนั้นก็ไปได้เลย"

จางหู่มองเฉินโม่อย่างเงียบๆ เห็นเฉินโม่มองมาที่เขา เขาตกใจกลัวจนตัวสั่น รีบหยิบธนบัตรจากอ้อมแขนออกมาสองสามปึก ยื่นมือส่งให้เจี่ยงหยาว: "น้องสาว ในนี้มีห้าหมื่นหยวน มากพอที่จะซื้อโต๊ะเก้าอี้ตัวใหม่"

"ห้าหมื่น เยอะเกินไปหน่อย!" เจี่ยงหยาวอุทาน 50,000 หยวน พอที่จะซื้อเก้าอี้ 20 ตัวแล้ว

เฉินโม่กลับไม่ได้รู้สึกว่ามากมาย ถ้าวันนี้เขาไม่อยู่ ทั้งบ้านเจี่ยงหยาว จะต้องหลีกหนีจากชะตากรรมร้ายๆไม่ได้แน่ 50,000 หยวนก็ถูกมากๆแล้วสำหรับจางหู่

"หยาวหยาว ในเมื่อเขากลับตัวกลับใจอย่างจริงใจ เธอก็รับไปเถอะ"

"ใช่ๆ ท่านก็รับไว้หน่อยเถอะ ถ้าท่านไม่รับ ฉันคงไม่อาจวางใจได้เลย!" นี่เป็นครั้งแรกที่จางหู่ให้เงิน และยังให้ด้วยความเต็มใจเช่นนี้ กลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่รับ

เหลือบมองเฉินโม่ เจี่ยงหยาวพยักหน้า รับเงิน 50,000 นั่นมา

จางหู่รู้สึกประหม่า และในที่สุดก็เก็บอารมณ์ไว้