บทที่ 492

ดวงตาของเฉินโม่เลื่อนลอย มองทะเลสาบกลับคืนรังที่มีหมอกในระยะไกล สีหน้าเย็นชา หากใครต้องการแตะต้องสิ่งของของเฉินโม่ พวกเขาจะต้องสูญเสียอย่างหนัก ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นใครก็ตาม

วันรุ่งขึ้น เฉินโม่ให้เฉินซงจื่อส่งบัตรเชิญให้ผู้ทรงอิทธิพลทั้งหมดของมณฑลฮ่านหยางแทนเขา บัตรเชิญไม่ได้เขียนอะไร เพียงแค่บอกว่าอีกสามวัน ให้พวกเขาไปร่วมงานเลี้ยงที่โรงแรมว่านเซี่ยงในอู่โจว

เมื่อเฉินไต้ซือเป็นคนเชิญ แล้วผู้ทรงอิทธิพลทั้งหมดในมณฑลฮ่านหยางจะกล้าไม่เชื่อฟังได้อย่างไร วันรุ่งขึ้น พวกเขารีบไปที่อู่โจวทันที

สามวันต่อมา ณ โรงแรมว่านเซี่ยงในอู่โจว

มีรถหรูหราจำนวนมากจอดอยู่หน้าประตู ซึ่งคราวนี้ยิ่งใหญ่อลังการกว่าการประชุมสูงสุดฮ่านหยางเสียอีก ผู้ทรงอิทธิพลจากทั่วฮ่านหยางเดินทางมาพร้อมกับผู้ติดตาม ฟางหยู่ฉิงประธานของโรงแรมว่านเซี่ยงสวมชุดทำงานดำ ยืนอยู่ที่ประตูและต้อนรับแขกด้วยตนเอง

ฟางปู้ถงเศรษฐีแห่งชิ่งหยางได้ข่าวแล้ว คราวนี้เฉินไต้ซือเป็นคนส่งบัตรเชิญเอง คนที่มาล้วนเป็นผู้ทรงอิทธิพลจากทั่วมณฑลฮ่านหยาง ซึ่งสถานะของพวกเขานั้นไม่มีใครด้อยกว่าฟางปู้ถง ดังนั้นฟางปู้ถงจึงไม่กล้าเมินเฉยแม้แต่น้อย

ชื่อของเฉินไต้ซือดังก้องไปทั่วฮ่านหยางนแล้ว กระทั่งผู้คนลือจนกลายเป็นเรื่องลึกลับ คนมากมายเคยได้ยินแค่ชื่อ แต่ยังไม่เคยเจอหน้าตา คนที่เคยเห็นหน้าเฉินไต้ซืออย่างแท้จริงนั้นมีไม่มาก

ดังนั้น บุคคลที่มีชื่อเสียงเล็กน้อยในมณฑลฮ่านหยางทั้งหมด พวกเขารู้สึกภูมิใจที่จะได้เห็นหน้าเฉินไต้ซือด้วยตาตนเอง

ได้ยินมาว่าคราวนี้เฉินไต้ซือเป็นคนส่งบัตรเชิญเอง บางคนที่ได้รับข่าวแต่ไม่ยังเคยพบเฉินไต้ซือ พยายามหาวิธีให้คนใช้เส้นสายเพื่อที่จะสามารถมาร่วมงานเลี้ยงที่โรงแรมว่านเซี่ยงได้

เฉินโม่พาเฉินซงจื่อ เอียนชิงเฉิงและซังซังไปนั่งเงียบ ๆ ที่โต๊ะตรงมุมห้อง และดื่มชาอย่างสบาย ๆ มองเหล่าผู้ทรงอิทธิพลและเหล่าคนดังที่ทยอยเดินทางมาถึง และพูดชื่นชมและสนทนากัน บรรยากาศค่อนข้างคึกคัก

อย่างไรก็ตาม โต๊ะของพวกเขาเงียบผิดปกติ เหมือนแยกตัวออกจากโลกภายนอก

หยางเชี่ยนเชี่ยน อานเข่อเยว่ เจิ้งหยวนฮ่าวและคนอื่น ๆ เดินเข้ามา หลังจากพวกเขาเข้ามาแล้ว พวกเขามองไปรอบ ๆ ราวกับว่าพวกเขากำลังมองหาใครบางคน