บทที่ 493

คนที่เป็นผู้นำเป็นชายหนุ่มรูปหล่อสวมชุดลำลองสีดำ ถึงแม้ว่าเขาเดินอยู่ท่ามกลางลูกเศรษฐีเหล่านี้ บนใบหน้าของเขานั้นยังมีความรู้สึกเหนือกว่าเล็กน้อย ชายหนุ่มคนอื่น ๆ ล้วนรายล้อมอยู่รอบตัวเขาด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ และเห็นได้ชัดว่าเขาเป็นใหญ่ในกลุ่ม

"คุณชายกงซุน คราวนี้เฉินไต้ซือได้เชิญคนดังจากทั่วมณฑลฮ่านหยางมาที่นี่ ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร? คุณสันทัดเรื่องเช่นนี้ คุณได้รับข่าวลืออะไรบ้างหรือเปล่า?"

กงซุนหลีเหลือบมองชายหนุ่มคนนั้น ยิ้มเล็กน้อยและแสดงสีหน้าภูมิใจ "ความจริงคราวนี้การที่เฉินไต้ซือเชิญคนดังจากทั่วทิศมาที่นี่ เพราะมีเรื่องใหญ่จะประกาศ"

ชายหนุ่มที่เหลือแสดงความอยากรู้อยากเห็น มองกงซุนหลีและถามว่า "คุณชายกงซุน คุณสามารถเปิดเผยออกมาเล็กน้อยได้ไหม?"

กงซุนหลีมองไปทางซ้ายและขวา ลดเสียงลง และกล่าวอย่างลึกลับว่า "น้ำชีวิต!"

ชายหนุ่มที่เหลือต่างตกตะลึง

ชายหนุ่มที่ถามคำเมื่อสักครู่ มองกงซุนหลีและกล่าวเบา ๆ ว่า "หรือว่าเฉินไต้ซือเห็นยอดขายของน้ำชีวิตกำลังเฟื่องฟู เลยคิดจะแย่งชิง?"

กงซุนหลีกลอกตาใส่เขาและด่าว่า "ไอ้โง่ เฉินไต้ซือเป็นคนที่คิดค้นน้ำชีวิตขึ้นมาเอง แล้วยังต้องแย่งชิงอีกเหรอ?"

"อะไรนะ! เฉินไต้ซือเป็นคนที่คิดค้นน้ำชีวิตขึ้นมาเหรอ?" ชายหนุ่มคนนั้นอุทาน แล้วทันใดนั้นเขาก็พูดกับตัวเองว่า "จริงสิ ในโลกนี้นอกจากเฉินไต้ซือแล้ว จะยังมีใครอีกบ้างที่สามารถสร้างยาวิเศษที่สามารถรักษาโรคภัยทั้งหมดและยืดอายุได้อีกล่ะ?"

ชายหนุ่มกลุ่มนี้รู้สึกปลงเล็กน้อย ใบหน้าของพวกเขามีอารมณ์แตกต่างกัน และมีร่องรอยของความเลื่อมใสอยู่ในดวงตา

กงซุนหลีมองกลุ่มคนที่ตกตะลึงเพราะคำพูดประโยคเดียวของตนเอง สีหน้ายิ่งภูมิใจมากขึ้นไปอีก

"คุณชายกงซุน ในเมื่อน้ำชีวิตเป็นของเฉินไต้ซือเอง งั้นคราวนี้เขาเชิญทุกคนมาที่นี่ด้วยเรื่องอะไร?"

กงซุนหลีส่ายศีรษะและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อีกสักครู่รอให้เฉินไต้ซือมาถึงก็จะรู้เอง"

กลุ่มคนเดินไปคุยไป และบังเอิญเดินไปยังทิศทางที่เฉินโม่และคนอื่น ๆ อยู่