บทที่ 545

เจี่ยงไต้ซือในมือถือแผ่นหยกปากว้า แสงสีเขียวครอบคลุมปกป้อง แล้วค่อยๆเดินไปยังแท่นหิน

ไช่เหวินหย่าสีหน้ากังวล ตะโกนว่า "เจี่ยงไต้ซือ ท่านต้องระวังไว้นะคะ!"

เจี่ยงไต้ซือหันกลับมายิ้มอย่างสงบให้กับไช่เหวินหย่า "คุณหนูวางใจได้ครับ ผมรู้ประมาณตนครับ"

ทุกคนจับจ้องมองเจี่ยงไต้ซือ เหมือนกลัวจะพลาดรายละเอียดอะไรไป และเฉินโม่เองก็เช่นกัน

ไม่นาน เจี่ยงไต้ซือก็เดินไปถึงตำแหน่งที่บอดี้การ์ดคนนั้นถูกไฟไหม้เป็นผุยผง เขาหยุดนิ่ง มองดูผุยผงรูปร่างคน จากนั้นเงยหน้ามองเส้นทางคดเคี้ยวที่นำไปสู่แท่นหินที่ใกล้กับท้องฟ้า

ยกเท้าขึ้น เจี่ยงไต้ซือเหยียบลงบนแท่นหิน

วินาทีนี้ แสงสีแดงก็ได้พุ่งออกมาจากผุยผงบนพื้น แล้วโจมตีเข้าที่เจี่ยงไต้ซือ

ปึก!

ชั้นครอบคลุมแสงสีเขียวสั่นสะเทือน แสงสีแดงเส้นนั้นถูกดีดกระเด็นออกแล้วตกหล่นลงพื้น ปรากฏร่างให้เห็น

มันคืองูตัวเล็กความยาวขนาดหนึ่งฟุต ร่างกายสีแดงเปลวไฟ บนตัวยังมีคลีบเล็กๆ และมันกำลังแฉกลิ้นใส่เจี่ยงไต้ซือ

"เจ้าสัตว์เดรัจฉาน ที่แท้ก็เป็นแกที่กำลังก่อเรื่อง!"

เจี่ยงไต้ซือต่อว่าด่าทอ แล้วโบกมือใช้พลังชี่ทิพย์โจมตี คิดอยากจะฆ่าเจ้างูตัวนั้นทิ้ง

แต่เจ้างูตัวนั้นหลักแหลม และยังคล่องแคล่วว่องไว จึงได้พุ่งตัวเข้าใส่ไปทางเฉินโม่

"อ๊า!" ไช่เหวินหย่าตกใจจนกรีดร้องออกมา ภาพเหตุการณ์ที่บอดี้การ์ดถูกเผาไหม้เมื่อกี้นี้ยังติดตาเธออยู่ เธอกลัวว่าตัวเองจะเป็นเช่นนั้น

หยวนชิงซานและพระภิกษุสำนักลับทั้งสามรูปรีบเคลื่อนไหวพลังชี่แท้ทันที เตรียมที่จะโจมตีใส่เจ้างูตัวนั้น

แต่เฉินโม่รวดเร็วกว่าพวกเขา เคลื่อนไหวร่างกายโผล่ออกมาจากกลุ่มผู้คน แล้วพลังทิพย์ก็ล้อมจับเจ้างูตัวเล็กนั้นไว้บนอากาศ

"นี่มัน....."

หยวนชิงซานและพระภิกษุทั้งสามสีหน้าตกตะลึง พวกเขารู้ตัวว่าสามารถกำจัดเจ้างูตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่ไม่สามารถจับมันไว้กลางอากาศเช่นนี้ได้

ฝีมือเช่นนี้ของเฉินโม่ พลิกผันความรู้ของทุกคนอีกครั้ง

เจ้างูตัวเล็กนั้นส่งเสียงร้องเล็กๆออกมากลางอากาศ แล้วแฉกลิ้นใส่เฉินโม่ เห็นได้ชัดว่ามันโกรธอย่างมาก