บทที่ 560

"เป็นไปได้ยังไง!" เจี่ยงไต้ซืออุทานออกมา

หนังสือตี้คุนสามารถใช้วิชาได้ทั้งหมดเพียงสามอย่าง เจี่ยงไต้ซือมีพลังบำเพ็ญระดับแดนทิพย์แท้แล้ว เทียบได้กับปรมาจารย์นักบู๊ เขาใช้วิชาสองกระบวนท่าติดกัน ถึงแม้จะเป็นปรมาจารย์นักบู๊ ก็คงตายไปนานแล้ว

แต่เฉินโม่กลับปกติดี ไม่มีแม้กระทั่งบาดแผลสักนิด ทำให้เจี่ยงไต้ซืออดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้

เฉินโม่มองเจียงไต้ซือ แล้วพูดอย่างสนใจว่า "ยังมีอีกมั้ย? ถ้าหากว่าไม่มีแล้วฉันก็จะลงมือแล้วนะ"

เจี่ยงไต้ซือกัดฟัน สีหน้าโหดร้าย "ฉันจะสู้ตายกับแก!"

พรูด!

เจี่ยงไต้ซือกัดลิ้น พ่นเลือดสดออกมาบนหนังสือตี้คุนแล้วตะคอกเสียงดังว่า "วิญญาณแห่งดิน ฟังคำสั่งข้า!"

"อสูรดินสิงสู่!"

หนังสือตี้คุนสลายเป็นผุยผง ลอยเข้าสู่ร่างกายของเจี่ยงไต้ซือ

เฉินโม่รู้สึกได้ว่าพลังชะตาธาตุดินรอบข้างกำลังคลุ้มคลั่ง แล้วเคลื่อนย้ายไปรวมตัวทางเจี่ยงไต้ซืออย่างบ้าคลั่ง

ส่วนร่างกายของเจี่ยงไต้ซือกำลังขยายใหญ่ เพียงชั่วพริบตาก็ขยายใหญ่สูถึงห้าสิบฟุต เสื้อผ้าทั่วร่างกายฉีกขาดเป็นเศษผ้า กล้ามเนื้อเหมือนดั่งก้อนหิน กลายร่างเป็นสัตว์ร้ายร่างคน!

นี่คือวิชาที่สามของหนังสือตี้คุน หากวิชานี้ถูกนำออกมาใช้ หนังสือตี้คุนก็จะมลายหายไป

"ตอนนี้ฉันรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกับผืนดินแล้ว ผืนดินก็คือฉัน เพียงแค่สองขาของฉันยังยืนอยู่บนผืนดิน ฉันก็จะได้รับพลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ฉันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานที่สุด!"

เสียงของเจี่ยงไต้ซือดังสนั่น เหมือนดั่งเสียงฟ้าผ่า สั่นสะท้านจนทำเอาแก้วหูของทุกคนอื้ออึง

"พระเจ้า เจี่ยงไต้ซือกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว!พวกเรารีบหนีเร็ว!" ลูกน้องคนหนึ่งของไช่เหวินหย่าพูดอย่างขาสั่นตัวสั่น

"หุบปาก เจ้าโง่!เจี่ยงไต้ซือเพียงแค่ใช้วิชากลายร่างเท่านั้น หนีอะไรกัน!" ไช่เหวินหย่าด่าทอ

ดวงตาของเฉินโม่เป็นประกาย สีหน้าสนอกสนใจ "น่าสนใจ สามารถควบคุมร่างแห่งดิน แต่น่าเสียดายที่นายมาพบเจอกับฉัน!"

"เจ้าหนุ่ม ไปตายซะ!" เจี่ยงไต้ซือเหวี่ยงหมัดยักษ์ใหญ่ เฉินโม่ที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นเหมือนดั่งแค่มดเท่านั้น เมื่อเทียบพลังกันแล้วแตกต่างอย่างชัดเจน