บทที่ 568

"เกิดอะไรขึ้น? นายจงใจเดินวนหรอ!" ฉินกวนไห่สีหน้าเยือกเย็น แสดงเจตนาฆ่าออกมา

ฉู่เหวินสงรีบอธิบาย "ไม่ใช่ครับ ที่นี่ถูกเฉินไต้ซือวางค่ายกลหลงทางไว้ คนนอกเข้าไปได้ยากมาก ไม่เชื่อคุณสามารถถามพวกเขาได้ครับ!"

ฉินกวนไห่กวาดมองคนอื่น แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า "ใช่อย่างนั้นหรอ?"

"เป็นเช่นนั้นจริงๆครับ ไม่อย่างนั้นทะเลสาบกลับคืนรังคงจะไม่มีคนเคยมาน้อยเช่นนี้หรอกครับ หากว่าคุณไม่เชื่อ ลงเขาไปถามใครสักคนก็รู้เองครับ!" เจี่ยจิ้งอานพูดยิ้มๆ

แววตาของฉินกวนไห่มองสลับที่ฉู่เหวินสงและเจี่ยจิ้งอาน แล้วพูดเยาะว่า "ตกลง ฉันเชื่อพวกนาย ฉันจะเข้าไปสัมผัสประสบการณ์ค่ายกลหลงทางของเฉินไต้ซือดูสักหน่อย!"

"พวกนายตามฉันมา!"

ฉินกวนไห่หันหลัง แล้วเดินเข้าไปในหมอกอีกครั้ง

เฉินโม่ไม่ได้วางค่ายกลหลงทางไว้ นี่คือฟังก์ชันการป้องกันตัวของค่ายกลรวมทิพย์โคจรมหาจักรวาล ดังนั้นค่ายกลหลงทางจึงสามารถขวางนักบู๊ที่ระดับต่ำกว่าปรมาจารย์และพวกคนธรรมดา ส่วนสำหรับปรมาจารย์ก็ไร้ความสามารถแล้ว

ความสามารถของฉินกวนไห่ เข้าสู่แดนปรมาจารย์ตั้งแต่สิบปีก่อนแล้ว หกาเมื่อเขาจริงจังขึ้นมา ค่ายกลหลงทางก็ไม่สามารถขวางเขาไว้ได้

ฉินกวนไห่นำทางกลุ่มผู้คน ไม่นานก็เดินออกจากหมอก มาจนถึงตรงหน้าของทะเลสาบกลับคืนรัง

"ฮ่าๆ ก็แค่ค่ายกลหลงทาง จะสามารถขวางฉันไว้ได้? คฤหาสน์ที่พวกนายหมายถึง คือที่นี่ใช่หรือเปล่า?" ฉินกวนไห่มองฉู่เหวินสงแล้วเอ่ยถาม

ฉู่เหวินสงรู้สึกสิ้นหวัง ตอบอย่างจนใจว่า "ที่นี่แหละครับ!"

"ดี ตามฉันเข้าไป!"

ฉินกวนไห่ถีบประตูใหญ่เปิดออก แล้วพาพวกผู้มีอิทธิพลเดินเข้าคฤหาสน์

ภายในคฤหาสน์ ยังมีค่ายกลรวมทิพย์อีกหนึ่งชั้น พลังชี่ทิพย์ของที่นี่เข้มข้นมากกว่าของด้านนอก

ฉินกวนไห่สูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา "พลังชี่ทิพย์ที่เข้มข้นมาก เป็นสถานที่ล้ำค่าจริงๆ แววตาของเจ้าเฉินไต้ซือโง่นั่นดีจริงๆ!"

"ใครกันถึงได้กล้ามาวุ่นวายที่นี่!"

เสียงเบาเสียงหนึ่งดังขึ้น เงาร่างของสาวชุดแดงสองคนลอยออกมา แล้วหยุดลงตรงหน้าทุกคน