บทที่ 570

เฉินซงจื่อมองซังซัง ถามเสียงทุ้มว่า "ใครเป็นคนทำร้ายพวกเธอ?"

ซังซังพูดด้วยสีหน้าโมโหว่า "ปรมาจารย์นักบู๊ที่ตระกูลกงซุนหามาค่ะ!"

"ท่านอาจารย์ฆ่าผู้นำตระกูลของตระกูลกงซุน คนของตระกูลกงซุนมาแก้แค้นก็ไม่น่าแปลกใจ แต่ว่าพวกเขาหาคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังเจอได้ยังไงกันละ?" เฉินซงจื่อถาม

"หึ พวกฉู่เหวินสงพวกมันพาไปค่ะ รอเฉินไต้ซือกลับมา ฉันจะให้พวกมันเจอดีแน่ค่ะ!" ซังซังสีหน้าโมโห หมัดเล็กทุบลงที่พื้นอย่างแรง แต่ก็ไม่รู้สึกเจ็บ

เฉินซงจื่อไม่รู้สึกแปลกใจ "ที่แท้ก็พวกเขานี่เอง เธอเองก็ไม่ต้องไปโทษพวกเขามากนัก พวกเขาล้วนเป็นคนธรรมดา การที่ทำแบบนี้ก็เพราะรักษาชีวิตตัวเองเท่านั้น"

"รอวันพรุ่งนี้ ฉันไปพบเจอกับปรมาจารย์คนนั้นสักหน่อย!" เฉินซงจื่อพูดด้วยแววตาเยือกเย็น

วันต่อมา ห้องทำงานของท่านประธานว่านซื่อกรุ๊ป

ว่านเหวินโยวสีหน้าชั่วร้าย แต่แววตามีความดีใจอย่างซ่อนไม่อยู่ มือที่เข็นรถเข็นก็เร็วมากขึ้น

เมื่อปิดประตูลงแล้ว ว่านเหวินโยวก็รีบพูดว่า "พ่อครับ ข่าวดีครับ!"

ว่านฉางหรูเงยหน้าขึ้น ถามว่า "ข่าวดีอะไร?"

"เมื่อคืนทางอู่โจวส่งข่าวมา บอกว่าตระกูลกงซุนลงมือแล้วครับ ลูกสาวของกงซุนจั่วเสวียน เคารพปรมาจารย์คนหนึ่งเป็นอาจารย์ ตระกูลกงซุนพาปรมาจารย์ไปแก้แค้น พวกผู้มีอิทธิพลภายใต้อำนาจของเฉินโม่ต่างก็ยอมแพ้ แม้แต่คฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรัง ก็ถูกปรมาจารย์คนนั้นยึดครองไปแล้วด้วยครับ"

ว่านฉางหรูเบิกตาโพลง ตื่นเต้นจนตบโต๊ะเสียงดัง "นี่คือข่าวดีที่สุดที่ฉันเคยได้รับมาตั้งแต่หลังจากการประชุมสูงสุดฮ่านหยางแล้ว"

"ไม่เพียงเท่านี้ ได้ยินมาว่าปรมาจารย์คนนั้นถูกใจคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรัง จึงจะย้ายสำนักมาด้วยครับ"

ว่านฉางหรูอึ้งเล็กน้อย แล้วก็มองว่านเหวินโยวด้วยสีหน้าดีใจ "ความหมายของนายคือ? เฉินโม่ตายแล้วจริงๆ!"

ว่านเหวินโยวยิ้มอย่างร้ายกาจ "ในเมื่อเขากล้าย้ายสำนักมา พิสูจน์ได้ว่าเขาไม่กลัวเฉินไต้ซือแกแค้น พ่อครับ อย่างนี้ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่า ข่าวการตายของเฉินโม่เป็นเรื่องจริงงั้นหรอครับ?"

"พ่อครับ เวลาที่เราจะเอาคืนมาถึงแล้วครับ!" ว่านเหวินโยวตื่นเต้นจนสองมือสั่น เขารอวันนี้มานานมากแล้ว

ว่านฉางหรูพยายามให้ตัวเองสงบจิตใจเย็นลง แววตาลึกซึ้ง นิ้วมือเคาะบนโต๊ะเบาๆ ความคิดในหัวสมองหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว