บทที่ 59 ถอนหมั้น(1)

"ความสามารถของฉัน คนธรรมดาอย่างพวกเธอจะเข้าใจได้เหรอ?"

ประโยคนี้ ดังราวกับระฆังใหญ่ ก้องกังวานไปทั่วห้องเรียน ก้องอยู่ในสมองของทุกคน

เมื่อทุกคนได้สติ ร่างของเฉินโม่ก็ได้หายไปจากประตูแล้ว

"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?" หญิงสาวอ้วนสวมแว่น ถามแบบงงๆ

ทุกคนเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีใครตอบ

ทันใดนั้นเจิ้งซิ่วลี่ลุกขึ้น ฉวยกระดาษของสอบของเฉินโม่จากหวางลี่ที่กำลังตกตะลึง

"ไม่ เป็นไปไม่ได้ นี่มัน เป็นไปได้อย่างไร?" เจิ้งซิ่วลี่พึมพำ มือทั้งคู่สั่นเทา

ยิ่งมองไป มือที่สั่นเทาของเจิ้งซิ่วลี่ก็ยิ่งสั่นแรงขึ้น จนกระทั่งเขาดูกระดาษข้อสอบจนหมด เจิ้งซิ่วลี่ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ ใบหน้าซึม

คำถามหนึ่งร้อยข้อ ถูกทุกข้อ!

อีกอย่าง ไม่มีพลาดเลย!

ในทางกลับกันของเจิ้งซิ่วลี่เอง ตอบคำถามเพียง 9 ข้อ และมีบางข้อที่เธอเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าคำตอบนั้นผิด!

เฉินโม่ จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนเก่งขนาดนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

มองร่างที่หายไปของเฉินโม่ เจิ้งซิ่วลี่ดูผิดหวัง รับการโจมตีอย่างลึกซึ้ง ออร่าความเย่อหยิ่งนั่น หายไปอย่างหมดเกลี้ยง

เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆไม่ต้องมองกระดาษข้อสอบนั่น เพียงแค่มองการแสดงออกที่ประหลาดใจของหวางลี่ ก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

ในชั่วพริบตา เพื่อนร่วมชั้นเกือบทุกคน แสดงอาการตื่นตระหนก

นี่ยังเป็นเฉินโม่ที่โง่เขลาอยู่อีกหรือ? นี่ยังเป็นเฉินโม่ที่พวกเขามองว่าเป็นไอ้สวะอยู่หรือเปล่า? ถ้าเฉินโม่เป็นเศษสวะ งั้นพวกเขาเหล่านี้ที่ยังสู้เจิ้งซิ่วลี่ไม่ได้ งั้นนับว่าเป็นแค่อะไรกันล่ะ?

แม้แต่เศษสวะก็ยังสู้ไม่ได้!

ใบหน้าหลินทาวดูมืดมน แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เชื่อว่าเฉินโม่จะกลายเป็นคนที่สุดยอดขนาดนี้ เก่งกว่าหัวหน้าห้องอย่างเจิ้งซิ่วลี่อย่างมาก