บทที่ 60 ถอนหมั้น(2)

เป็นเพียงคนแก่ที่สวมชุดจงซานจวงสีดำตามหลังวัยรุ่นมา มีสีหน้าแปลกๆ เขาขมวดคิ้วและถามว่า: "คุณชายเฟย ทำแบบนี้ได้จริงๆเหรอ?"

เอียนเฟยหันหน้า มองดูชายแก่ เผยให้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์: "ลุงจ้าววางใจได้ ฉันมีลิมิตของฉัน!"

ชายแก่พยักหน้าอย่างจำใจ ไม่พูดอะไรเลย

เฉินโม่กำลังจะจากไป จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังลั่นดังมาจากประตูใหญ่ เหมือนว่ามีคนเรียกชื่อของเขา

ทันใดนั้น เฉินโม่ก็รีบก้าวเท้า เดินมายังประตูใหญ่ของโรงเรียน

เอียนเฟยเห็นว่ามีคนออกมา ก็พูดกับเหล่าคุณป้าทันที: "มีคนออกมาแล้ว เริ่มตะโกนได้!"

เหล่าคุณป้าตะโกนออกมาทันที:"เฉินโม่ พวกเราจะถอนหมั้น! เฉินโม่ พวกเราจะถอนหมั้น!"

การโห่ร้องดังลั่นนี้ ทำให้นักเรียนในอาคารเรียน โผล่หัวออกไปมอง สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

คราวนี้ เฉินโม่ได้ยินอย่างชัดเจน เพียงแต่ ใบหน้าของเขาดูเฉื่อยชา

ไอ้หวาง รปภ.ของโรงเรียน ออกมาจากห้องรักษาความปลอดภัย และตะโกนบอกกลุ่มคุณป้าว่า: "อย่ามาส่งเสียงดังตรงนี้ ไปส่งเสียงดังที่พล่าซ่าโน่นไป!"

ทันใดนั้นมีป้าคนหนึ่งไม่พอใจ: "ไอ้เฒ่าหวาง จะทำไม ไม่เจอสองสามวันปีกกล้าขาแข็งเลยสินะ? กล้าไล่พวกเราไปเนี่ย! เชื่อไหมว่าฉันจะโทรหาชุ่ยฮัว ให้แกนอนไม่หลับสักเดือน!"

ไอ้เฒ่าหวางได้ยิน ทันใดนั้นก็หงอยทันที ในกลุ่มคนนี้ มีคนรู้จักของภรรยาเขาอยู่หลายคน

ไอ้เฒ่าหวางไม่กล้าล่วงเกิน!

"โอเคๆ ฉันไม่ไล่พวกคุณไป พวกคุณเบาเสียงหน่อยได้ไหม?"

"หยุด นี่ก็พอประมาณแล้ว" เหล่าคุณป้าถึงจะพอใจ

แม้ว่าเอียนเฟยไม่เคยเห็นเฉินโม่ แต่เคยเห็นรูปภาพของเฉินโม่แล้ว ก็ต้องจำได้ว่าคนที่ออกมาจากโรงเรียนก็คือเฉินโม่

"หยุด!" เอียนเฟยโบกมือห้ามกลุ่มคุณป้าเหล่านั้นไว้

ทันใดนั้น ทั้งโลกก็เงียบสงัด