บทที่ 600

"นายรอก่อนแล้วกัน คำขอขอนายมากเกินไป ฉันต้องรายงานต่อเบื้องบนก่อน!" เจียงเหอวานท่าทางเย็นชา

ที่จริงแล้วอยากจะปฏิเสธเฉินโม่โดยตรงเลย แต่ก็ไม่อยากให้เป็นไปตามความต้องการของหลี่ตงหยาง สุดท้ายจึงตัดสินใจรายงานเงื่อนไขที่เฉินโม่เสนอมาให้กับคนผู้นั้นก่อน แล้วให้เขาตัดสินใจ

"ฉันจะรอ" เฉินโม่สีหน้านิ่งเฉย

เจียงเหอซานเหลือบมองเฉินโม่เป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็หันหลังจากไป

เพิ่งกลับถึงห้องด้านข้าง ชายหญิงคู่หนึ่งก็ปรากฏตัวออกมาจากที่ซ่อนทันที แล้วยืนอยู่เบื้องหลังเจียงเหอซาน

เจียงเหอซานหันไปมองทั้งสองคน พูดเสียงเข้มว่า "เจ้าหนุ่มคนนั้นมีความสามารถเป็นไงบ้าง?"

ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมจีนสีดำพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า "มิอาจคาดเดาได้ครับ!"

เจียงเหอซานขมวดคิ้ว แล้วหันไปมองหญิงสาววัยกลางคน "หากว่าพวกเธอทั้งสองคนสู้พร้อมกัน สามารถจัดการเขาได้มั้ย?"

หญิงสาวคนนั้นก้มหัวลงทันทีด้วยสีหน้าละอายใจ "ถึงแม้พวกเราสองคนงมือพร้อมกัน ก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะชนะค่ะ"

เจียงเหอซานขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม พูดอย่างประหลาดใจว่า "พวกเธอสองคนเป็นปรมาจารย์ทั้งคู่ ขนาดเผชิญหน้ากับหยางติ่งเทียน ยังไม่เคยได้ยินพวกเธอพูดเช่นนี้!"

ชายวัยกลางคนคนนั้นพูดอย่างขมขื่น "แม้หยางติ่งเทียนจะแข็งแกร่ง แต่ความสามารถของเขาพวกเราสามารถเห็นได้ชัด แต่ความสามารถของเจ้าหนุ่มคนนี้ พวกเรามองไม่ชัดเลยครับ เผชิญหน้ากับเขาราวกับเผชิญหน้ากับทะเลกว้างใหญ่ ทำได้เพียงแค่ใช้คำว่ามิอาจคาดเดาได้มาอธิบายเท่านั้นครับ!"

เจียงเหอซานสีหน้าเคร่งขรึม "อย่างนี้ก็หมายความว่าเขาแข็งแกร่งกว่าหยางติ่งเทียน?"

ชายหญิงส่ายหน้าพร้อมกัน "ไม่ทราบครับ/ค่ะ บางครั้งมีความสามารถก็ไม่อาจแบ่งแยกแพ้ชนะได้ ในขณะที่ต่อสู้ ต้องเปรียบเทียบปัจจัยหลายอย่างค่ะ"

"แต่เขามีความสามารถพอที่จะต่อสู้กับหยางติ่งเทียนได้แน่นอนครับ!"

เจียงเหอซานสีหน้าเคร่งเครียด แอบดีใจที่เมื่อกี้ไม่ได้ปฏิเสธเฉินโม่ในทันที"ดูแล้วฉันคงจะประเมินเขาต่ำไป!"

เจียงเหอซานหยิบเอาโทรศัพท์ชนิดพิเศษเครื่องเล็กออกมา ด้านในบันทึกไว้เพียงแค่เบอร์เดียวเท่านั้น นั่นก็คือคนผู้นั้น

"ท่านครับ สถานการณ์เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยครับ" เจียงเหอซานเดินไปขอบหน้าต่าง พูดอย่างเคารพ

ยานจิง จงหนานไห่ ภายในห้องแห่งหนึ่ง