บทที่ 601

เจียงเหอซานรู้สึกหดหู่ชั่วขณะหนึ่ง

แต่เมื่อเขาเห็นเฉินโม่ดื่มชาอย่างผ่อนคลาย ราวกับว่าทุกอย่างไม่เกี่ยวข้องกับเขา เจียงเหอซานก็หัวเราะออกมาทันที

แต่การหัวเราะนั้นเป็นการหัวเราะเยาะตนเอง

"คิดไม่ถึงว่าสภาพจิตของผมจะพ่ายแพ้ให้แกเด็กหนุ่มคนหนึ่ง!"

หลังจากปรับอารมณ์แล้ว เจียงเหอซานกล่าวด้วยความจริงจังว่า "ในเมื่อท่านได้ตกลงตามเงื่อนไขของคุณแล้ว ดังนั้นตอนนี้ถือว่าคุณเป็นเจ้าหน้าที่ของทางราชการแล้ว เพียงแต่ตอนนี้คุณยังขาดตำแหน่ง"

เฉินโม่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผมไม่ต้องการตำแหน่ง ผมคิดว่าเป็นแบบนี้มันก็ดีแล้ว!"

เจียงเหอซานกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "ไม่ได้! ทางราชการไม่เลี้ยงคนที่ไม่ทำงาน คุณจำเป็นต้องมีตำแหน่งอย่างเป็นทางการ เพื่อหลีกเลี่ยงการติฉินนินทาของชาวบ้าน!"

เฉินโม่มองเขา "แล้วคุณจะให้ตำแหน่งอะไรกับผม?"

เจียงเหอซานครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเหลือบมองเฉินโม่ "ด้วยฝีมือของคุณแล้ว ไม่ควรเสียไปเปล่าๆ ฮั่วตงหมิงหัวหน้าของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี ได้หายตัวไปสักพักหนึ่งแล้ว ผมสงสัยว่าเขาต้องแอบเข้าไปในค่ายของศัตรู แล้วก็เกิดเรื่องร้าย"

"ประจวบเหมาะที่คุณมาทำงานแทนเขาชั่วคราว เป็นหัวหน้ารักษาการของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี!"

เฉินโม่กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "คุณให้ความสำคัญกับผมมากเกินไปแล้ว ให้ผมเป็นหัวหน้าของหน่วยรบพิเศษเลย! เพียงแต่ผมไม่สนใจตำแหน่งพวกนี้ คุณหางานที่สบายให้ผมดีกว่า!"

เจียงเหอซานมองเฉินโม่และกล่าวด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ "คุณวางใจเถอะ หน่วยรบพิเศษเทพอินทรีมีระบบที่สมบูรณ์แบบ ถึงแม้จะไม่มีหัวหน้า พวกเขาก็สามารถทำงานได้ตามปกติ คุณเป็นหัวหน้าเพียงแค่ในนามเท่านั้น และแน่นอนว่าถ้าคุณรู้สึกผิด คุณก็สามารถถ่ายทอดฝีมือให้สมาชิกของหน่วยรบพิเศษเหล่านั้นได้!"

"เมื่อเป็นเช่นนั้น ผมก็จำต้องยอมรับ!" เฉินโม่กล่าวด้วยความไม่เต็มใจ

เจียงเหอซานหันหลังแล้วเดินออกไปด้วยความโกรธ แล้วโยนของบางอย่างให้เฉินโม่ด้วยความโกรธเคือง "หลังจากคุณจัดการเรื่องของตนเองเรียบร้อยแล้ว ไปหาผมที่ยานจิง! นี่คือตราของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี มีมันแล้ว คุณถึงจะกลายเป็นสมาชิกของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีอย่างแท้จริง!"