บทที่ 609

เมื่อเผชิญกับความกังวลของเจี่ยงหยาวและคนอื่น ๆ เฉินโม่ไม่ได้อธิบายอะไร เพียงแค่ยิ้มและกล่าวว่า "เมื่อผลการสอบออกมา พวกนายก็จะรู้เอง!"

เจี่ยงหยาวและคนอื่น ๆ ไม่เชื่อคำพูดของเฉินโม่ ถึงแม้จะเป็นอัจฉริยะ ก็ไม่สามารถทำข้อสอบเสร็จภายในสิบนาที แม้แต่ครูที่คุมสอบก็ทำไม่ได้

แต่ในเมื่อเฉินโม่ไม่อยากพูด พวกเขาจึงรู้สึกเกรงใจที่จะถามต่อ ดังนั้นพวกเขาทำได้เพียงแค่กำชับเฉินโม่ว่าให้ทำข้อสอบอย่างจริงจัง และอย่ายอมแพ้จนนาทีสุดท้าย

เฉินโม่รู้สึกจำใจเล็กน้อย แต่เขาไม่สามารถปฏิเสธความหวังดีของพวกเขาได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยอมรับความหวังของทุกคน

เพียงแต่การสอบครั้งต่อไป เฉินโม่ก็ส่งข้อสอบหลังจากผ่านไปสิบนาทีเช่นกัน และเป็นแบบนี้ติดต่อกันสองวัน

เหล่านักเรียนตกตะลึง ทุกคนสรุปว่าเฉินโม่ได้ละทิ้งการสอบแล้ว!

และคราวนี้เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา หลังจากสอบเสร็จเฉินโม่ก็หลบซ่อนตัว เพื่อไม่ให้เจี่ยงหยาวและคนอื่น ๆ หาพบ

หลังจากการสอบทั้งสองวันเสร็จสิ้น เฉินโม่กลับไปที่กลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังทันที ยังมีเวลาอีกหลายวันก่อนที่จะประกาศผลการสอบ ซึ่งเวลานี้เกือบจะเพียงพอสำหรับที่เขาจะดูดซับรากทิพย์พรสวรรค์ที่เหลือให้เสร็จสิ้น แล้วฝึกฝนร่างธาตุไม้ให้สมบูรณ์

หลังจากเฉินโม่กลับมาถึงกลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังครึ่งชั่วโมง การสอบรอบสุดท้ายก็สิ้นสุดลง

หลังจากนักเรียนออกมาจากห้องสอบแล้ว พวกเขาไม่ได้มองหาเฉินโม่ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะคุ้นชินกับเรื่องที่เฉินโม่หายตัวไปหลังจากสอบแล้ว

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าเฉินโม่จะไม่อยู่ที่นี่ แต่เรื่องบางอย่างก็อยากที่จะหลีกเลี่ยงได้

จางเฉียงยืนอยู่ข้างเจิ้งซิ่วลี่อย่างเงียบ ๆ และถามเบา ๆ ว่า "หัวหน้าห้อง เห็นได้ชัดว่าเฉินโม่คนไร้ประโยชน์ละทิ้งการสอบแล้ว ถ้าวันที่ประกาศผลการสอบ แล้วเขาไม่กล้ามาล่ะ พวกเราจะทำอย่างไรดี?"

เจิ้งซิ่วลี่ไม่รู้สึกกังวลแม้แต่น้อย และกล่าวเยาะเย้ย "วางใจเถอะ ถ้าเขาไม่มาก็ดี แบบนั้นพวกเราก็สามารถพูดทุกอย่างได้ตามต้องการ และเมื่อถึงเวลานั้น คนที่อับอายขายหน้าก็คือเขา!"

"ถูกต้อง ถ้าเขาไม่มา พวกเราก็จะบอกว่าเขากลัวแพ้ ก็เลยไม่กล้ามา!" จางเฉียงกล่าวเยาะเย้ย

เจิ้งหยวนฮ่าวเดินออกมาจากห้องสอบ แหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ใบหน้าของเขากลับมามีความมั่นใจอีกครั้ง เขารู้สึกว่าวันนี้อากาศดีเป็นพิเศษ ทำให้อารมณ์ผ่อนคลาย

"เฉินโม่ นายแพ้แล้ว!" เจิ้งหยวนฮ่าวยิ้มด้วยความโล่งอก