บทที่ 611

บูม!

แสงสีขาวและสีแดงราวกับดวงอาทิตย์ แล้วยังมีเปลวเพลิง ตกลงไปที่ประตูคฤหาสน์

ประตูเหล็กที่แข็งแกร่งถูกเอียนชิงเฉิงฟันแตกละเอียดด้วยกระบี่เดียว

ใบหน้าที่สวยงามของเอียนชิงเฉิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เธอโค้งคำนับเฉินโม่ "มีกระบี่เล่มนี้ ฉันสามารถแสดงพลังของหงส์รำลอยฟ้าได้มากกว่าเดิมเป็นสิบเท่า!"

"ขอบคุณสำหรับของขวัญที่อาจารย์มอบให้!"

เฉินโม่กล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบ "ไม่จำเป็นต้องพิธีรีตอง ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเธอไม่เพียงพอที่จะแสดงพลังของกระบี่หงส์ร้องออกมาได้ เมื่อเธอกลายเป็นปรมาจารย์แล้ว ก็จะสามารถแสดงพลังหนึ่งในห้าของกระบี่หงส์ร้องออกมาได้"

"ตอนนี้ เธอสามารถฝึกเพลงกระบี่หงส์ฟ้าได้อย่างเต็มที่แล้ว"

"ค่ะ!" เอียนชิงเฉิงโค้งคำนับ

หลังจากเอียนชิงเฉิงออกไป เฉินโม่เริ่มหลับตาและฝึกพลังบำเพ็ญต่อ

"หลังจากหลอมกระบี่แล้ว ผมใช้พลังทิพย์ในร่างกายไปเกือบหมด เดิมพลังทิพย์ที่ผสมกันกลายเป็นบริสุทธิ์มากขึ้น กระทั่งได้ประโยชน์มากกว่าการต่อสู้เสียอีก"

ประมาณบ่ายสาม เฉินโม่ยังคงนั่งฝึกอยู่บนดาดฟ้า หวางลี่โทรมาและบอกเขาว่าผลการสอบเอ็นทรานซ์ออกมาแล้ว พรุ่งนี้สามารถไปตรวจสอบที่โรงเรียนได้

หลังจากเฉินโม่คุยเสร็จ เขาก็วางสาย จากนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

"ผลการสอบเอ็นทรานซ์ออกแล้ว เรื่องสนุกกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งแล้ว"

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เจี่ยงหยาวโทรมา

"พี่เฉินโม่ วันนี้จะประกาศผลการสอบเอ็นทรานซ์แล้ว ถ้าพี่ไม่อยากไปโรงเรียน ฉันช่วยพี่ดูได้" เจี่ยงหยาวกล่าวหยั่งเชิงด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

เฉินโม่รู้สึกอบอุ่นหัวใจ เจี่ยงหยาวเป็นคนที่รู้จักเอาใจใส่คนอื่นจริง ๆ

"ไม่ต้อง ผมจะไปดูด้วยตนเอง และแก้ไขปัญหาบางอย่าง"