บทที่ 616

ตอนนี้เจิ้งหยวนฮ่าวไม่มีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่รุนแรงเหมือนอานเข่อเยว่ สีหน้าของเจิ้งหยวนฮ่าวซีดเผือด และรู้สึกหดหู่

รอยยิ้มขมขื่นปรากฏขึ้นที่มุมปากของเจิ้งหยวนฮ่าว ซึ่งมันน่าเกลียดกว่าการร้องไห้เสียอีก "ผลการสอบเป็นสิ่งเดียวที่ฉันสามารถแข่งกับเฉินโม่ได้ ตอนนี้แม้แต่ผลการสอบของเขาก็ทิ้งห่างฉันมากมาย! แล้วฉันยังมีอะไรที่สามารถเทียบเขาได้อีกล่ะ?"

"เกรงว่าฉันคงจะอยู่ภายใต้เงาของเขาไปตลอดชีวิต เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ฉันเป็นผู้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง!"

เมื่อลูกน้องที่อยู่ด้านข้างเห็นสีหน้าที่เศร้าหมองของเจิ้งหยวนฮ่าวแล้ว และรู้ว่าเขาได้รับความสะเทือนใจจากเฉินโม่ จึงรีบกล่าวปลอบโยนว่า "พี่ฮ่าว เจ้าหมอนั้นแค่โชคดีเท่านั้น นายอย่าท้อ การเป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ไม่สามารถบอกอะไรได้ พ่อของนายเป็นถึงรองนายกๆ ขอเพียงหลังจากเรียนจบแล้วนายตั้งใจทำงาน อนาคตของนายจะต้องเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน เขาเป็นแค่คนบ้านนอกที่มาจากอำเภอเล็ก ๆ เท่านั้น มีสิทธิ์อะไรที่จะมาเทียบกับนาย!"

สามารถกล่าวว่าเขาปลอบโยนได้ทันเวลา ดึงเจิ้งหยวนฮ่าวออกมาจากสภาวะจิตใจที่หดหู่ มิเช่นนั้น เจิ้งหยวนฮ่าวคงจะมีชีวิตอยู่ภายใต้เงาของเฉินโม่ตลอดไป

เจิ้งหยวนฮ่าวรู้สึกมีความหวังอีกครั้ง "ถูกต้อง ถึงแม้ว่าฉันจะด้อยกว่าเขาทุกด้าน แต่แล้วไงล่ะ? ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเฉินไต้ซือ เขาก็เป็นแค่นักธุรกิจเท่านั้น แต่ฉันสามารถเข้ารับราชการได้ ขอเพียงฉันพยายามทำงานเพื่อไปสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ต่อไปจะต้องมีโอกาสล้างความอัปยศได้อย่างแน่นอน"

ดวงตาของเจิ้งหยวนฮ่าวเป็นประกายทันที และจุดประกายเป้าหมายในชีวิตของตนเอง

อานเข่อเยว่จมอยู่ในความไม่พอใจ ส่วนเจิ้งหยวนฮ่าวพบเป้าหมายการต่อสู้ของตนเองอีกครั้ง และตอนนี้สีหน้าของเจิ้งซิ่วลี่เต็มไปด้วยความพ่ายแพ้

"แชมป์เอ็นทรานซ์? แชมป์เอ็นทรานซ์? เขากลายเป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ได้อย่างไร!"

"เป็นแบบนี้ทุกครั้ง ทุกครั้งที่ฉันกำลังจะเป็นฝ่ายชนะ ก็จะมีการพลิกกลับอย่างใหญ่หลวง สวรรค์ ทำไมสวรรค์ถึงลำเอียงเข้าข้างเขาขนาดนั้น!"

"ไม่ ฉันไม่เชื่อ เพราะเขาสอบแต่ละครั้งใช้เวลาไม่เกินสิบนาที แล้วเขาทำข้อสอบเสร็จทั้งหมดได้อย่างไร? เขาโกงข้อสอบ ใช่ เขาต้องโกงข้อสอบแน่นอน!"

เพราะด้วยความเร็วของคนธรรมดาทั่วไป แม้แต่คนที่เป็นอัจฉริยะ ก็ไม่สามารถทำข้อสอบเสร็จภายในสิบนาที เพียงแค่วิชาภาษาศาสตร์ ก็ไม่สามารถสอบเสร็จภายในสิบนาทีได้