บทที่ 630

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือเฉินโม่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เพียงแค่ลืมตาขึ้นเล็กน้อย และเหลือบมองฉู่เหวินสงด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

และฉู่เหวินสงที่ยืนอยู่ตรงหน้า ยังคงอยู่ในลักษณะโค้งตัว ดูเหมือนว่าถ้าเฉินโม่ไม่พูด เขาจะไม่กล้ายืนตรง

บรรยากาศในห้องเรียนแปลกเล็กน้อย หรือสามารถกล่าวได้ว่าอึดอัด ทุกคนต่างแอบกังวล ถ้าผู้ทรงอิทธิพลของอู่โจวโกรธ แล้วจะทำอย่างไรดี?

แต่ไม่เพียงฉู่เหวินสงไม่โกรธ แต่เขายังคงอยู่ในลักษณะโค้งตัวต่อไป จนเหงื่อหยดลงมาจากหน้าผาก

ขณะนี้ เสียงเคร่งขรึมดังมาจากนอกประตู และกล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “คุณเฉิน เจี่ยจิ้งอานมาแสดงความยินดี!”

“เจี่ยจิ้งอาน? หรือว่าจะเป็นเถ้าแก่ใหญ่ของหอสมบัติ!”

“โอ้ พระเจ้า สถานะของบุคคลนี้ไม่ด้อยไปกว่าฉู่เหวินสง ผู้ทรงอิทธิพลของอู่โจว!”

ท้องที่ใหญ่ของเจี่ยจิ้งอานแกว่งไปมา เขาเดินเข้ามาอย่างเหยาะๆ เมื่อเห็นฉู่เหวินสงที่ยืนโค้งตัวอยู่หน้าเฉินโม่ ทำให้เขาตกตะลึงทันที จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าก็กลายเป็นรอยยิ้มอึดอัดทันที

เจี่ยจิ้งอานไม่ได้สนใจผู้อำนวยการ นายกๆ และคนอื่น ๆ เขารีบไปยืนอยู่ข้างฉู่เหวินสง และโค้งคำนับด้วยความเคารพ “เจี่ยจิ้งอาน มาแสดงความยินดีกับคุณเฉินที่ได้เป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ระดับประเทศ!”

เจี่ยจิ้งอานโค้งคำนับด้วยความเคารพ หลังจากนั้นเจี่ยจิ้งอานก็เหมือนฉู่เหวินสง ยืนอยู่ในลักษณะโค้งตัว

ดูเหมือนการลืมตามันจะทำให้เฉินโม่จะรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงหลับตา ประสานมือทั้งสองไว้ที่ท้ายถอย เอนหลังพิงเก้าอี้แล้วหลับตาพักผ่อนต่อ

ห้องเรียนเงียบสงัด สามารถได้ยินแม้แต่เสียงกลืนน้ำลาย และเห็นได้ชัดว่าทุกคนตกใจกับภาพนี้

สายตาที่คนอื่นมองเฉินโม่ ยิ่งอยู่ยิ่งเคารพและเกรงกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนสีหน้าตัวแทนของมหาวิทยาลัยชื่อดังยิ่งอยู่ยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ

“ฉินเยว่ซานแห่งอานหลิน มาแสดงความยินดีกับคุณเฉินที่ได้เป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ระดับประเทศ!”

“เซวียเชียนเหอแห่งหนานหลิง มาแสดงความยินดีกับคุณเฉินที่ได้เป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ระดับประเทศ!”

“ฟางปู้ถงแห่งชิ่งหยาง มาแสดงความยินดีกับคุณเฉินที่ได้เป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ระดับประเทศ!”