บทที่ 631

กลุ่มของตัวแทนมหาวิทยาลัยชื่อดังจากไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เหลือเพียงแค่ตัวแทนของมหาวิทยาลัยยานจิงกับมหาวิทยาลัยชิงหัวเท่านั้น

พวกเขาสองคนหันกลับไปมอง เมื่อเห็นว่าทุกคนที่อยู่ข้างหลังพวกเขาวิ่งหนีไปหมดแล้ว พวกเขาสองคนด่าคนกลุ่มนั้นความขี้ขลาดอยู่ในใจ ขณะเดียวกัน พวกเขาสองคนก็ถือโอกาสตอนที่คนอื่นสนใจแต่เฉินโม่กับกลุ่มผู้ทรงอิทธิพล ถอยหลังแล้วเดินจากไปอย่างเงียบ ๆ

ชั่วพริบตา กลุ่มตัวแทนของมหาวิทยาลัยชื่อดังหนีไปไม่เหลือแม้แต่คนเดียว

นายกๆ เอี๋ยน เฉินโม่และคนอื่น ๆ เห็นการกระทำของพวกตัวแทน แต่พวกเขาไม่ได้ขัดขวาง เพราะนายกๆ เอี๋ยนไม่อยากมีปัญหากับตัวแทนของมหาวิทยาลัยชื่อดังพวกนั้น และเฉินโม่ก็ไม่สนใจด้วย

ผู้ทรงอิทธิพลสิบเจ็ดเมืองของฮ่านหยางโค้งตัวอยู่ตรงหน้าเฉินโม่เป็นเวลาห้านาทียาม จนกระทั่งร่างกายของผู้ทรงอิทธิพลเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เฉินโม่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

“ตามสบายเถอะ!” เฉินโม่กล่าวเบา ๆ

กลุ่มผู้ทรงอิทธิพลจึงถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ถึงแม้ว่าท่าทางของทุกคนจะน่าสังเวช แต่บนใบหน้าก็มีรอยยิ้มที่ออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ

“คราวนี้ช่างมันเถอะ แต่อย่าให้มีคราวต่อไปอีก! มิเช่นนั้นก็อย่ามาโทษว่าผมไม่ไว้หน้า!” เฉินโม่เหลือบมองผู้ทรงอิทธิพล และกล่าวอย่างเย็นชา

กลุ่มผู้ทรงอิทธิพลอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย และพยักหน้าตอบตกลง

กลุ่มคนที่อยู่รอบ ๆ ตกตะลึง และมีความสงสัยอยู่ในดวงตา เห็นได้ชัดว่ากลุ่มผู้ทรงอิทธิพลมาที่นี่ ไม่เพียงแค่มาแสดงความยินดีกับเฉินโม่ที่ได้เป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ของปีนี้เท่านั้น แต่ยังมีจุดประสงค์อื่น

และเฉินโม่ก็รู้เจตนาของพวกผู้ทรงอิทธิพล ดังนั้นเขาจึงตั้งใจแสดงอำนาจข่มพวกเขาก่อน แต่สุดท้ายเขาก็ให้อภัยพวกเขา

เพียงแต่ว่าเรื่องราวภายใน เกรงว่าน่าจะรู้กันเฉพาะฝ่ายที่เกี่ยวข้องเท่านั้น

กลุ่มผู้ทรงอิทธิพลมาพร้อมกัน อ้างว่ามาแสดงความยินดีกับเฉินโม่ที่ได้เป็นแชมป์เอ็นทรานซ์ แต่ความจริงแล้วพวกเขามาเพราะเรื่องของสำนักโยวหลานต่างหาก

ตอนที่กงซุนจื่อยิงพาฉินกวนไห่มาล้างแค้น พวกเขาไม่เพียงแค่สามารถสยบสำนักโยวหลานได้ แต่ยังพาฉินกวนไห่ซึ่งเป็นเจ้าสำนักของสำนักโยวหลานไปที่กลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังอีก จนทำให้เอียนชิงเฉิงได้รับบาดเจ็บ แล้วยึดครองกลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังไป