บทที่ 669

เฉินโม่เข้าใจทันที ตอนที่พวกเขาคุยกันทางโทรศัพท์ เขาก็รู้สึกว่ามู่หรงยานเอ๋อร์ไม่เพียงแค่อยากจะพบเขาเท่านั้น จะต้องมีเรื่องอื่น ๆ แน่นอน เขาเดาถูกจริง ๆ

“โอเค ผมจะไปพบเขา!”

ในห้องรับแขกที่กว้างขวางของตระกูลมู่หรง มู่หรงเค่อนั่งเงียบ ๆ อยู่ตำแหน่งแรก ลุงสุ่ยยืนอยู่ข้างหลังของเขาด้วยความนอบน้อม โดยมีชายชราสองคน ที่คนหนึ่งสวมชุดสีดำและอีกคนหนึ่งสวมชุดสีขาวนั่งอยู่ด้านข้าง

ชายชราสวมชุดดำกลอกตา สีหน้าเย่อหยิ่งเล็กน้อย แล้วถามว่า “คุณมู่หรง มีอินทรีคู่ขาวดำอยู่ คุณไม่จำเป็นต้องหาคนอื่นมาช่วยชกมวยแล้ว! ถึงแม้อีกฝ่ายจะเชิญปรมาจารย์มา พวกเราสองคนร่วมมือกัน ก็สามารถลองได้!”

“การที่คุณหาคนอื่นมา จะเสียเงินเปล่า ๆ เท่านั้น!”

เมื่อชายชราชุดขาวได้ยิน แล้วเหลือบมองมู่หรงเค่อ และรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

มู่หรงเค่อมองชายชราชุดดำ ยิ้มบาง ๆ และกล่าวว่า “พี่อินทรีอย่าเพิ่งโมโห ผมแค่เตรียมความพร้อมและป้องกันไว้ดีกว่าแก้ เพราะต้องชกสามคู่ ดังนั้นถ้ารวบรวมคนได้สามคน มันก็พอดี!”

“ฮึ่ม ในเมื่อคุณมู่หรงมีเงินมาก งั้นก็ตามใจคุณแล้วกัน!” อินทรีใหญ่นั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้งด้วยความโมโห

ไม่นาน มู่หรงยานเอ๋อร์ก็พาเฉินโม่มาถึงห้องรับแขก

ตอนแรกมู่หรงยานเอ๋อร์อยากจะรู้ว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไร แต่มู่หรงเค่ออ้างว่าเป็นการสนทนาระหว่างผู้ชาย ผู้หญิงไม่ควรเข้ามายุ่งเกี่ยว ทำให้มู่หรงยานเอ๋อร์เบ้ปากด้วยความโมโห

“เฉินไต้ซือ เชิญนั่ง!” มู่หรงเค่อยืนขึ้น และกล่าวด้วยความนอบน้อม

เมื่อเห็นว่ามู่หรงเค่อปฏิบัติต่อเฉินโม่ด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน อินทรีคู่ขาวดำที่อยู่ด้านข้าง รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

อินทรีใหญ่ยืนขึ้นทันทีและถามด้วยความประหลาดใจ “คุณมู่หรง ผู้ช่วยที่คุณจะเชิญ คือเขาเหรอ?”

มู่หรงเค่อพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถูกต้อง!”