บทที่ 676

“เฉินโม่ ถ้านายไม่มีเงิน ฉันสามารถยืมให้นายได้ อย่าทำลายความสนใจของยานเอ๋อร์!” ฉีหมิงซานกล่าวด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง และด้วยน้ำเสียงที่เหมือนทำบุญทำทาน

หลังจากกล่าวจบ เขาก็ด่าอยู่ในใจว่า “ไม่กล้าเล่นก็บอกมาตามตรงเถอะ ยังจะมาบอกว่าไม่สนใจอีก เป็นคนที่ชอบเสแสร้งจริง ๆ!”

ฉีเยว่หยูขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกไม่พอใจที่พี่ชายตนเองพุ่งเป้าไปที่เฉินโม่ แต่เธอก็ไม่กล้าพูดอะไร

เมื่อมู่หรงยานเอ๋อร์ได้ยินฉีหมิงซานพูดเหยียดหยามเฉินโม่แล้ว สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที จ้องฉีหมิงซานและกล่าวว่า “ใครบอกว่าเฉินโม่ไม่กล้าเล่น? ถ้าเขาอยากจะเล่น ไม่ต้องพูดถึงหนึ่งหมื่น แม้แต่สิบล้านก็ไม่ทำให้ขนหน้าแข้งของเขาร่วงหรอก!”

“ฮ่า ๆ!” ฉีหมิงซานกลัวว่ามู่หรงยานเอ๋อร์จะทีความประทับใจไม่ดีต่อตนเอง ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าพูดหักล้าง แต่ในใจของเขายิ่งดูถูกเหยียดหยามเฉินโม่มากยิ่งขึ้น เขารู้สึกว่าเฉินโม่ต้องหลอกมู่หรงยานเอ๋อร์อย่างแน่นอน มิเช่นนั้นนักเรียนที่ย้ายมาจากอำเภอเล็ก ๆ ถึงแม้ว่าเขาจะขายทรัพย์สินของครอบครัวไปทั้งหมด ก็ไม่สามารถมีเงินสิบล้านได้

เฉินโม่ลูบหน้าผากของมู่หรงยานเอ๋อร์และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าคุณอยากเล่นก็เล่นเถอะ ไม่ต้องสนใจว่าคนอื่นจะพูดอะไร”

สายตาของมู่หรงยานเอ๋อร์เต็มไปด้วยความคาดหวัง “เฉินโม่ นายเล่นเป็นเพื่อนฉันได้ไหม?”

มู่หรงยานเอ๋อร์รู้ความสามารถของเฉินโม่เป็นอย่างดี และการที่ฉีหมิงซานดูถูกเหยียดหยามเฉินโม่มาตลอดทาง มันทำให้เธอรู้สึกโกรธมาก เธอต้องการให้เฉินโม่แสดงความสามารถต่อหน้าสองพี่น้องตระกูลฉี เพื่อทำให้ฉีหมิงซานอับอายขายหน้า

เฉินโม่นึกไม่ถึงว่าคนที่เรียบง่ายอย่างมู่หรงยานเอ๋อร์จะมีความคิดแบบนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่ใจแข็งพอที่จะสามารถปฏิเสธ เขาจึงพยักหน้า “ตกลง ผมจะเล่นเป็นเพื่อนคุณ”

เมื่อเห็นความสนิทสนมของพวกเขาสองคนแล้ว ฉีหมิงซานที่สนใจมู่หรงยานเอ๋อร์โกรธและด่าอยู่ในใจ “ไอ้คนไร้ประโยชน์ อีกสักครู่ฉันจะทำให้นายอับอายขายหน้า และจะเปิดเผยธาตุแท้ของนายออกมา!”

พวกเขาเดินไปตรงเวทีมวยที่ใหญ่ที่สุดตรงกลางห้องโถง

“โอ้ คุณชายฉี คุณมาเล่นอีกแล้ว?” น้ำเสียงแบบอันธพาลดังมาจากด้านข้าง

ชายหนุ่มอายุเท่ากับฉีหมิงซาน พาชายวัยกลางคนที่สง่างามและร่างกายกำยำ แล้วยังมีบอดี้การ์ดสวมชุดสูทสีดำสองคน เดินมุ่งหน้ามาทางเฉินโม่