บทที่ 696

หวางเส้าหยู่ตกตะลึงเป็นเวลานาน เมื่อสักครู่เขาได้ยินหวงไต้ซือบรรยายความแข็งแกร่งของลุงสวี่ด้วยหูของตนเอง แม้แต่หวงไต้ซือก็เรียกลุงสวี่ว่าเป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง

แต่ตอนนี้ยอดฝีมือคนนี้ สามารถรับมือซุนบาเทียนได้เพียงแค่สามหมัดเท่านั้น!

ไม่เพียงแค่หวางเส้าหยู่ที่รู้สึกตกตะลึงเท่านั้น แม้แต่หวงไต้ซือก็รู้สึกตกตะลึงเช่นกัน

“เขาเป็นถึงปรมาจารย์! เป็นเหมือนมังกรที่อยู่บนท้องฟ้า ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกฝึกบู๊ แต่เขา......พ่ายแพ้แล้วเหรอ?”

ถึงแม้จะเห็นทั้งหมดนี้ด้วยตาตนเอง แต่หวงไต้ซือยังคงไม่อยากจะเชื่อ ราวกับอยู่ในความฝัน

ปรมาจารย์แดนแปรภาพ นี่คือความฝันที่เขาต่อสู้ดิ้นรนมาหลายสิบปี!

ตอนนี้ ความฝันนี้ถูกด้วยหมัดทั้งสามหมัดของซุนบาเทียนทำลาย

ถ้าเผชิญหน้ากับลุงสวี่ หวงไต้ซือยังมีความหวังว่าตนเองจะสามารถต่อสู้กับเขาได้ แต่ตอนนี้เมื่อมองซุนบาเทียนที่ยืนอยู่บนเวทีด้วยความเย่อหยิ่ง หวงไต้ซือไม่กล้ามีความคิดที่จะต่อต้านแม้แต่น้อย

การดำรงอยู่แบบนี้ อยู่เหนือขอบเขตของมนุษย์แล้ว บางทีอาจจะใช้คำว่าเทพเจ้ามาพรรณนาได้เท่านั้น

ทันใดนั้น หวงไต้ซือก็นึกถึงความเป็นไปได้บางอย่าง เพียงแต่ความเป็นไปได้นั้นมีอยู่ในตำนานเล่าขานเท่านั้น

นั่นก็คือเขาอยู่ในระดับแดนเทพ!

หวงเจิ้นหลงยืนขึ้นและหัวเราะด้วยความตื่นเต้น “ฮ่า ๆ ๆ กู้เฟิง ต่อไปอำนาจการปกครองเมืองเจียงเป็นเวลาสิบปีเป็นของผมแล้ว!”

กู้เฟิงพยุงลุงสวี่ และกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “เมื่อยินยอมเดิมพัน ก็ต้องยอมรับเมื่อตนเองพ่ายแพ้ ผมรักษาสัญญาอย่างแน่นอน หลังจากงานพันธมิตรสิ้นสุดลงแล้ว คุณส่งคนมารับมอบงานจากผมได้ทันที!”

“โอเค!” สีหน้าของหวงเจิ้นหลงเต็มไปด้วยความลำพองใจ