บทที่ 714

เฉินโม่รู้ แต่เฉินโม่ไม่อยากจะเอ่ยชื่อของบุคคลนั้น

เจี่ยจวินเซี่ยเหลือบมองจี๋ต๋าจิ่วตูและกล่าวว่า “นายจะไปยุ่งทำไม มีคนเป็นเจ้ามือเลี้ยง นายแค่กินอย่างเดียวก็พอแล้ว”

จี๋ต๋าจิ่วตูหัวเราะและกล่าวว่า “มันก็ใช่ มีคนอยากจะเสียเงินเปล่า ๆ ถ้าเช่นนั้นพวกเราก็ไม่ต้องเกรงใจ”

โต๊ะถัดไป เพื่อนร่วมชั้นกำลังคุยกัน “ฉันได้ยินมาว่าเสิ่นเจี้ยนเหวิน คุณชายของตระกูลเสิ่น เป็นคนจัดการประชุมแลกเปลี่ยนครั้งนี้ หรือว่าเสิ่นเจี้ยนเหวินอยู่ห้องเดียวกับพวกเราด้วย?”

“น่าจะไม่ผิด มิเช่นนั้นเขาจะจัดประชุมแลกเปลี่ยนกับห้องของพวกเราทำไม”

“เสิ่นเจี้ยนเหวินเป็นคุณชายของตระกูลเสิ่นแห่งเมืองหนานหัว ถ้าสามารถผูกมิตรกับคุณชายของตระกูลเสิ่นได้ ต่อไปเวลาสี่ปีที่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนอื่นรังแก”

“ถูกต้อง ตระกูลเสิ่นเป็นตระกูลใหญ่ที่สุดในเมืองหนานหัว แล้วใครจะกล้ายั่วยุคุณชายของตระกูลเสิ่นล่ะ?”

สีหน้าของเพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่นั่งอยู่โต๊ะนั้นเต็มไปด้วยความคาดหวัง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการผูกมิตรกับคุณชายของตระกูลเสิ่น

จี๋ต๋าจิ่วตูเหลือบมองเฉินโม่และคนอื่น ๆ แล้วถามว่า “พวกนายเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับคุณชายของตระกูลเสิ่นหรือไม่? รู้สึกเหมือนกับว่าเขาเก่งมาก!”

ห่าวเจี้ยนส่ายศีรษะและกล่าวว่า “ไม่...ไม่เคยได้ยินมาก่อน!”

เจี่ยจวินเซี่ยยิ้มบาง ๆ “ตระกูลเสิ่นแห่งเมืองหนานหัว มีคุณสมบัติที่จะเหมาสถานที่นี่จริง ๆ!”

สายตาของเฉินโม่จับจ้องร่างที่สวมชุดสีแดงที่อยู่ไม่ไกลตลอดเวลา ชาตินี้นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้พบกัน และไม่รู้ว่าพวกเขาจะรู้จักกันในรูปแบบไหน

“เฮ้ เสี่ยวโม่ อย่ามองอีกเลย มองไปก็เปล่าประโยชน์ ผู้หญิงแบบนี้ไม่ใช่คนอย่างพวกเราจะสามารถเอื้อมถึงได้ มองคนที่เป็นไปได้ดีกว่า เช่น ผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังนายก็ไม่เลวน่ะ” จี๋ต๋าจิ่วตูมองผู้หญิงสิวเต็มหน้าที่นั่งอยู่ข้างหลังเฉินโม่ด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

เฉินโม่ยิ้มบาง ๆ ไม่ได้หันกลับไปมอง แต่ยิ้มด้วยความหยอกล้อว่า “ยังไม่ได้ลอง แล้วนายรู้ได้อย่างไรว่ามันเป็นไปไม่ได้?”

เจี่ยจวินเซี่ยเหลือบมองเฉินโม่ และกล่าวอย่างมีความหมาย “สถานะครอบครัวของผู้หญิงชุดแดงคนนั้นแข็งแกร่งกว่าคุณชายของตระกูลเสิ่นมาก ถ้าพวกนายคิดจะจีบเธอ ฉันขอแนะนำให้พวกนายคิดไตร่ตรองให้ดี สุดท้ายจะได้ไม่ทำร้ายตนเอง”

จี๋ต๋าจิ่วตูกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า “ไอ้เจี่ย นายอย่าพูดโจมตีคนอย่างนั้นสิ นายปล่อยให้เฉินโม่มีความหวังเล็กน้อยก็ยังดี ยังไม่ทันได้เริ่มต้น ก็ถูกนายสกัดกั้นแล้ว!”