บทที่ 721

เฉินโม่นั่งอยู่โต๊ะเดิม จี๋ต๋าจิ่วตูด่าด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “คนถ่อยพวกนี้ พวกเขาตั้งใจกลั่นแกล้งไอ้เบื๊อกเฉิน!”

ห่าวเจี้ยนกะพริบตา และถามด้วยความระมัดระวัง “แล้วพวกเราจะทำอย่างไร? พวกเราจะไปช่วยเขาดีไหม?”

เหวินถิงอี้ยืดอกตรงและกล่าวด้วยสีหน้าโมโหว่า “คนโบราณกล่าวว่าเมื่อผ่านพบเรื่องไร้ความอยุติธรรม ต้องควักดาบออกมาช่วยเหลือ ยิ่งไปกว่านั้น เฉินโม่ยังเป็นรูมเมทของพวกเราด้วย!”

เจี่ยจวินซื่อเหลือมองพวกเขาและด่าว่า “จะรีบร้อนทำไม? รอดูก่อน!

เล่หรูหั่วขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น เธอเหลือบมองนักศึกษาสองคนด้วยความรังเกียจ แม้แต่เสิ่นเจี้ยนเหวินก็ถูกเธอทำเครื่องหมายว่ารังเกียจอยู่ในใจ

สีหน้าของเจียงเสวี่ยเต็มด้วยความเยาะเย้ย เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วมองเฉินโม่ด้วยความเหยียดหยาม

สายตาของเสิ่นเจี้ยนเหวินมีความลำพองใจที่ยากจะสังเกตเห็น เขากล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบว่า “เฮ้อ อย่าพูดเช่นนั้น พวกเราทุกคนล้วนเป็นเพื่อนกัน การที่พวกเราสามารถเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยเดียวกันถือว่าเป็นวาสนาแล้ว ถึงแม้ว่าฐานะครอบครัวของเขาจะไม่ดี แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าอาย”

นักศึกษาคนอื่น ๆ มองเสิ่นเจี้ยนเหวินด้วยความชื่นชมมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะพวกผู้หญิง พวกเธอรู้สึกว่าเสิ่นเจี้ยนเหวินเป็นสุภาพบุรุษ

เจียงเสวี่ยเป็นคนที่อยู่ใกล้เสิ่นเจี้ยนเหวินมากที่สุด เธอได้รับอิทธิพลความเหนือกว่าที่เสิ่นเจี้ยนเหวินแสดงออกมามากที่สุด ยิ่งอยู่สายตาที่เธอมองเสิ่นเจี้ยนเหวินยิ่งอ่อนโยนมากขึ้นเรื่อย ๆ

เจียงเสวี่ยคิดอยู่ในใจว่า “คุณชายเสิ่นไม่เพียงร่ำรวยเท่านั้น แต่ฐานะครอบครัวยังดี หน้าตาหล่อเหลา นิสัยสุภาพอ่อนโยนและเป็นสุภาพบุรุษ เป็นเจ้าชายในฝันของผู้หญิงทุกคนจริง ๆ

เจียงเสวี่ยมองเฉินโม่ที่อยู่ข้างเล่หรูหั่วอีกครั้ง และขมวดคิ้วทันที เธอยิ่งรู้สึกรังเกียจเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

“ไม่เหมือนผู้ชายบางคน อาศัยว่าลัทธินอกรีด แล้วพูดจาโอ้อวดไปทั่ว แถมยังเป็นคนใจคอคับแคบ เมื่อเทียบกับคุณชายเสิ่นแล้ว ไม่สามารถเทียบอะไรได้เลย”

สีหน้าของพวกจี๋ต๋าจิ่วตูที่อยู่ไม่ไกล เต็มไปด้วยความรู้สึกแค้นเคืองต่อความไม่เป็นธรรม จี๋ต๋าจิ่วตูพ่นลมออกมาอย่างเย็นชาและกล่าวว่า “เสิ่นเจี้ยนเหวินแกล้งทำเป็นออกหน้าพูดแทนไอ้เบื๊อกเฉิน แต่ความจริงแล้วเขากำลังเยาะเย้ยว่าไอ้เบื๊อกเฉินเป็นคนยากจน ฮึ่ม คนถ่อย!”

ห่าวเจี้ยนไม่ได้หักล้างคำพูดของจี๋ต๋าจิ่วตู เขาขยับแว่นตาและจ้องเสิ่นเจี้ยนเหวินด้วยสายตาดุดันเหมือนงูพิษ “ไอ้อ้วน นายพูดถูก เขาเป็นคนถ่อยจริง ๆ!”