บทที่ 734

“นี่มัน........” สีหน้าพวกจี๋ต๋าจิ่วตูเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ฉันไม่ได้ฝันใช่ไหม? ไอ้เบื๊อกเฉิน......ชนะแล้ว?” จี๋ต๋าจิ่วตูขยี้ดวงตาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ห่าวเจี้ยนกล่าวตะกุกตะกัก “ชนะ ชนะแล้ว!”

“ไอ้เบื๊อกเฉินปกปิดได้เนียนมาก!” จี๋ต๋าจิ่วตูนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในการประชุมแลกเปลี่ยนเมื่อวาน และคิดถึงเรื่องที่เฉินโม่ไปตีสนิทกับเล่หรูหั่วโดยไม่มีความกังวลใด ๆ จองหองและไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

ต่อมาเมื่อเผชิญหน้ากับเสิ่นเจี้ยนเหวิน เฉินโม่แสดงสีหน้าราบเรียบตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนนั้นพวกเขาคิดว่าเฉินโม่จองหองมากเกินไป แต่ตอนนี้คิดแล้ว ความจริงแล้วตอนนั้นเฉินโม่ไม่ได้รู้สึกกลัวแม้แต่น้อย

จากฝีมือที่เฉินโม่แสดงออกมาเมื่อสักครู่ นับประสาอะไรกับสิบคน แม้แต่ยี่สิบคนก็ยังไม่คณามือเฉินโม่

ถึงแม้ว่าเมื่อวานกู่หลินเฟิงจะมาไม่ทัน เสิ่นเจี้ยนเหวินก็ไม่ได้รับประโยชน์ใด ๆ

กู่หลินเฟิงมองเฉินโม่ด้วยความอึ้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ ความแข็งแกร่งของจี้ชิงอยู่ในแดนนอกชั้นสมบูรณ์ ส่วนกู่หลินเฟิงด้อยกว่าเขาเล็กน้อย แต่เฉินโม่สามารถทำให้จี้ชิงกระเด็นออกไปด้วยหมัดเดียว ถ้าเช่นนั้นอย่างน้อยเฉินโม่ก็ต้องเป็นนักบู๊แดนใน

หลังจากเรื่องเมื่อวาน เขารู้สึกว่าเฉินโม่เป็นคนขี้ขลาดและไม่มีความชอบธรรม ตอนนี้เขาถึงเข้าใจว่าเฉินโม่ไม่ได้เป็นคนขี้ขลาด แต่ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

สีหน้าของเจี่ยจวินซื่อราบเรียบ แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ เมื่อวานเขาดูถูกพฤติกรรมของเฉินโม่ที่ไปตีสนิทกับเล่หรูหั่ว

แต่ต่อมาเฉินโม่สามารถดึงดูดความสนใจของเล่หรูหั่วได้สำเร็จ ทำให้เจี่ยจวินซื่อมองเขาด้วยมุมมองใหม่ แต่เขาเพียงแค่รู้สึกชื่นชมวิธีการจีบสาวของเฉินโม่เท่านั้น

แต่ตอนนี้ ภาพลักษณ์ของเฉินโม่ที่อยู่ในใจของเจี่ยจวินซื่อได้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น เพียงแค่ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเฉินโม่ ซึ่งไม่ใช่คนอย่างเขาที่พูดโอ้อวดว่าตนเองเป็น‘กุนซือ’จะสามารถเทียบได้

ลูกน้องของเสิ่นเจี้ยนเหวินเบิกตากว้าง และสีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจเช่นกัน

“เป็นไปได้ยังไง!”

“เจ้าหนูคนนี้จะเก่งขนาดนี้ได้อย่างไร!”

“ที่แท้เมื่อวานเขาเสแสร้งตลอด!”

“ดูเหมือนว่าเมื่อวานพวกเราจะประเมินเขาต่ำเกินไป!”