บทที่ 735

เฉินโม่ไม่ได้พูดอะไร เขาไม่ใช่นักบู๊แดนในจริง ๆ เพราะเขาสูงกว่านักบู๊แดนในมาก ถ้าพูดออกมาแล้วเกรงว่าจะทำให้จี้ชิงตกใจ

“ตอนนี้ นายไปได้หรือยัง?” เฉินโม่มองเขาและถามอย่างแผ่วเบา

“ไป?” สีหน้าของจี้ชิงเคร่งขรึม มองเฉินโม่และเยาะเย้ยว่า “ถึงแม้นายจะเป็นนักบู๊แดนใน แต่ใช่ว่าพวกเราจะไม่มี!”

“พี่เยว่ ต้องรบกวนคุณลงมือแล้ว!” จี้ชิงประสานมือทั้งสองข้างแล้วคำนับเยว่หนานที่อยู่ข้างหลัง

สีหน้าของกู่หลินเฟิงเคร่งขรึม ถ้าเฉินโม่เป็นนักบู๊แดนใน เขาจะสามารถเอาชนะจี้ชิงได้อย่างง่ายดาย แต่เยว่หนานเป็นนักบู๊แดนในเหมือนกัน แล้วเฉินโม่จะสามารถเอาชนะเขาได้ไหม?

สีหน้าลูกน้องของเสิ่นเจี้ยนเหวินเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย เมื่อสักครู่พวกเขาเห็นความแข็งแกร่งของเยว่หนานแล้ว ถึงแม้ว่าเฉินโม่จะสามารถเอาชนะจี้ชิงได้ แต่เมื่อเขาเผชิญหน้ากับเยว่หนานที่สามารถตบกู่หลินเฟิงกระเด็นออกไปด้วยฝ่ามือเดียว ตอนนี้มันก็ยังไม่แน่ว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ

คาดว่าเฉินโม่มีโอกาสแพ้มากกว่าชนะ

นักศึกษาคนอื่นที่อยู่รอบ ๆ ต่างแสดงท่าทางอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน ถ้าเฉินโม่เผชิญหน้ากับเยว่หนานแล้ว ใครจะเป็นฝ่ายชนะ?

จี๋ต๋าจิ่วตูยังคงกลัวกับสถานการณ์ที่เยว่หนานตบกู่หลินเฟิงกระเด็นออกไปด้วยฝ่ามือเดียว ตอนนี้เฉินโม่กำลังจะเผชิญหน้ากับเยว่หนานแล้ว จี๋ต๋าจิ่วตูจึงกำชับด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “เฉินโม่ ระวังตัวด้วย!”

เฉินโม่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าราบเรียบ เขาถอนสายตาจากจี้ชิง แล้วมองไปที่เยว่หนาน

อย่างไรก็ตาม เยว่หนานไม่ขยับ และยืนอยู่ที่เดิม มองเฉินโม่ด้วยสีหน้าสงสัย และมีความกลัวอยู่ในดวงตาเล็กน้อย

เมื่อจี้ชิงเห็นว่าเยว่หนานไม่ขยับ เขาอดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “พี่เยว่ รบกวนคุณแล้ว!”

เยว่หนานมองเฉินโม่ กลืนน้ำลายด้วยความลำบาก ถามด้วยความระมัดระวังว่า “นายเคยไปที่บึงน้ำดำใช่ไหม?”

เฉินโม่ตกตะลึงครู่หนึ่ง เขามองเยว่หนาน ดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ จากนั้นรอยยิ้มแปลก ๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“ฉันเป็นคนฆ่าจระเข้เกล็ดทองตัวนั้น” เฉินโม่กล่าวเบา ๆ

ทุกคนไม่เข้าใจว่าพวกเขาสองคนกำลังพูดอะไร และรู้สึกสงสัยเล็กน้อย ดูจากสถานการณ์แล้วพวกเขาสองคนเหมือนรู้จักกัน?