บทที่ 745

ไฟบนเวทีก็หรี่ลงอย่างกะทันหัน ทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นทันที

พรึบ!

ไฟหลากสีที่อยู่ทางด้านซ้ายและด้านขวาของเวทีจะสว่างทันที ตามด้วยควันสีขาว ทำให้เวทีดูเหมือนแดนสวรรค์

ทุกคนแทบกลั้นหายใจ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย เพียงแค่ฉากเปิดการแสดง ก็ทำให้คนรู้สึกว่ารายการต่อไปไม่ธรรมดาแน่นอน

เสียงเพลงที่ไพเราะดังขึ้นมาอย่างช้า ๆ เป็นดนตรีคลาสสิก เศร้าแต่ไม่มากเกินไป ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

เมื่อได้บรรยากาศแล้ว ดนตรีก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน กลายเป็นดนตรีคลาสสิกที่เยือกเย็น

ผู้หญิงสวมชุดยาวสีขาวราวกับนางฟ้าที่เดินออกมาจากภาพวาด ถือดาบยาวและปรากฏตัวอยู่ใต้แสงไฟ

ดนตรีเปลี่ยนแปลงอีก มีความเศร้าเล็กน้อย เหมือนแม่ทัพหญิงที่ถูกศัตรูโอบล้อมทุกด้าน แต่เธอก็ไม่ท้อถอย ต่อสู้จนถึงนาทีสุดท้าย

นี่คือการรำที่ดัดแปลงมาจากเพลงประกอบละครเจ้าชายหลานหลิงในสมรภูมิ มันมีความฮึกเหิมของการต่อสู้ที่อยู่ในสนามรบตามเพลงต้นฉบับ แล้วยังมีความงดงามของหญิงสาวที่อยู่ในยุทธภพ

ผู้หญิงสวมชุดขาว บางครั้งเต็มไปด้วยกล้าหาญ บางครั้งเต็มไปด้วยอ่อนโยน ทำให้คนรู้สึกสงสาร และทำให้คนถอนหายใจด้วยความเศร้า

และทำให้คนรู้สึกเคลิบเคลิ้มตลอดการแสดง จนทุกคนมองด้วยความอึ้ง ลืมแม้กระทั่งปรบมือเสียด้วยซ้ำ

เมื่อเพลงจบลง ทุกคนต่างเงียบ ถึงได้ยินเสียงเข็มตก

จนกระทั่งหญิงสาวที่สวยเหมือนนางฟ้าโค้งคำนับทุกคนเล็กน้อย ทุกคนถึงได้สติกลับคืนมา

“สวยมาก!”

“เยี่ยมมาก! นี่คือการรำดีที่สุดที่ผมเคยเห็น!”

“สวย สวยจนผมอยากจะร้องไห้!”