บทที่ 782

เอี๋ยนจั่วพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา “ผมใช้พลังทั้งหมดแล้ว นายคิดว่าผมจะเป็นเหมือนนายเหรอ? จนถึงขนาดนี้แล้วยังออมพลังไว้อีก!”

โมอาดหัวเราะและกล่าวว่า “งั้นก็ดี พวกเราโจมตีอีกครั้ง!”

“นายเป็นผู้นำ!” เอี๋ยนจั่วกล่าว

“โอเค!” โมอาดสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ร่างกายของเขาพองตัวเหมือนลูกบอลอีกครั้ง แล้วพุ่งเข้าไปหาเฉินโม่

เอี๋ยนจั่วถือโอกาสโจมตีตามเช่นกัน

“พวกเขาโจมตีอีกแล้ว!” มู่หรงยานเอ๋อร์เตือนเบา ๆ

เฉินโม่กล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบ “วางใจเถอะ คราวนี้พวกเขาต้องตายแน่นอน!”

มือข้างหนึ่งของเฉินโม่หมุนอยู่ตรงหน้าอก และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ท่าที่สามของหมัดเทพเทียนเสวียน ปราบฟ้าดิน!”

เขาปล่อยพลังฝ่ามือขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือนไปทั่ว

ร่างของเอี๋ยนจั่วและโมอาดที่กำลังพุ่งเข้ามา ถูกพลังที่ตกลงมาจากท้องฟ้าโจมตีจนกระเด็นกลับหัวออกไปตกอยู่บนพื้น และพ่นเลือดออกมาเต็มปาก

โมอาดมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความประหลาดใจ และด่าด้วยความดุดันว่า “ไอ้เงาบัดซบ นายจะรอให้พวกเราตายกันหมด แล้วค่อยลงมือเคลื่อนไหวเหรอ?”

เฉินโม่ที่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ตอนนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนทันที และหันกลับมา

ปัง!

ยันต์หยกป้องกันตัวของมู่หรงยานเอ๋อร์แตกละเอียดทันที แล้วร่างที่สวมชุดรัดรูปสีดำก็กระเด็นขึ้นไปกลางอากาศจากแรงต้านที่ทรงพลัง

เพียงแต่แค่พริบตาเดียว ร่างนั้นก็หายไปอย่างน่าอัศจรรย์ ดูเหมือนจะระเหยไปกับอากาศ

มู่หรงยานเอ๋อร์ได้รับผลกระทบจากแรงระเบิดเช่นกัน ทำให้เธอกระเด็นกลับหัวออกไป แต่ถูกเฉินโม่รับไว้ในอ้อมแขน

“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?” สีหน้าของเฉินโม่เย็นชา มองมู่หรงยานเอ๋อร์และถามด้วยความเป็นห่วง

มู่หรงยานเอ๋อร์ส่ายศีรษะและกล่าวด้วยความตกใจ “ฉันไม่เป็นไร แต่ยันต์หยกหายไปแล้ว!”

“เธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ยันต์หยกหายก็สามารถทำชิ้นใหม่ได้!” เฉินโม่พยุงมู่หรงยานเอ๋อร์ขึ้นยืน แล้วมองโมอาดและคนอื่น ๆ ด้วยความเย็นชา

“พวกแกสมควรตายจริง ๆ!” เจตนาฆ่าที่ทรงพลังปะทุออกมาจากร่างของเฉินโม่