บทที่ 791

แดนมองขวัญ เห็นชื่อก็ทราบถึงความหมายแฝง สามารถมองเห็นแดนเทพ และสัมผัสขอบเขตของแดนเทพได้

และแข็งแกร่งกว่าแดนคุ้มกายและแดนชี่แท้ไม่รู้กี่เท่า

“เจ้าหนู ดูเหมือนว่าแกจะมีความรู้เล็กน้อย มิน่าแกถึงกล้ามาที่นี่!” หัตถ์โลหิตล่าชีวิตมองเฉินโม่ และกล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

เฉินโม่มองเขาด้วยสีหน้าราบเรียบ “ถึงแม้ว่าแกจะเป็นปรมาจารย์แดนมองขวัญ แต่แล้วไงล่ะ? วันนี้ฉันจะฆ่าแกก่อน!"

“ฮึ่ม คุยโวโอ้อวดอย่างไม่รู้สึกกระดากปาก!” สีหน้าของหัตถ์โลหิตล่าชีวิตเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม “แกรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงชอบใส่เสื้อสีแดง?”

เฉินโม่มองเขาอย่างเงียบ ๆ โดยไม่สนใจไยดี

“เพราะว่าเมื่อเสื้อผ้าสีแดงเปื้อนเลือดแล้วมันจะสดใสยิ่งขึ้น!”

หลังจากกล่าวจบ หัตถ์โลหิตล่าชีวิตสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ แล้วปล่อยพลังหมัดไปที่เฉินโม่

เฉินโม่ปล่อยพลังหมัดออกมาต้านด้วยสีหน้าราบเรียบ

สองคนต่อสู้กันหมัดแล้วหมัดเล่า พลังที่ทรงพลังทำให้ถ้ำใต้น้ำสั่นสะเทือน และดูเหมือนว่าสามารถพังทลายได้ทุกเมื่อ

“เจ้าหนู ฝีมือของแกไม่เลวนี่ เกรงว่าพลังบำเพ็ญของแกคงอยู่ในแดนมองขวัญเช่นกัน!” หัตถ์โลหิตล่าชีวิตกล่าวขณะที่กำลังต่อสู้

“ด้วยอายุของแก สามารถมีพลังบำเพ็ญขนาดนี้ได้ มีพรสวรรค์จริง ๆ เอาแบบนี้ดีไหม แกมาเป็นลูกศิษย์ของฉัน หลังจากฉันตายแล้ว แกจะเป็นผู้นำคนใหม่ขององค์กรล่าชีวิต!”

“แกว่าไง?” หลังจากโจมตีแล้วทั้งสองคนก็ผละออกจากกัน นึกไม่ถึงว่าหัตถ์โลหิตล่าชีวิตจะเกิดความชื่นชมในพรสวรรค์ของอีกฝ่าย

“พวกเราเป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่มีรายได้หลายพันล้านต่อปี เมื่อแกได้ครอบครองแล้ว แม้แต่ผู้นำประเทศต่าง ๆ ก็ยังเกรงกลัวแก และไม่รู้ว่ามีคนอิจฉามากมายเท่าไหร่!”

เฉินโม่มองเขาและยิ้มด้วยความเหยียดหยาม “อยากเป็นอาจารย์ของฉัน แกยังไม่คู่ควร!”

อาจารย์ของเฉินโม่คือกษัตริย์เซียนตงหวา ถึงแม้ว่าอยู่ที่เผ่าฝึกเซียนทั้งหมื่น แต่ตอนนี้เขาอยู่บนจุดสูงสุดแล้ว นักบู๊เล็ก ๆ ที่ไม่เคยก้าวออกไปจากโลกจะสามารถเทียบเขาได้อย่างไร?