บทที่ 840

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หยุนซานทันที เพราะพวกเขารู้ว่านี่เป็นเวลาที่ตระกูลหยุนจะเจรจาเงื่อนไขแล้ว

เฉินซงจื่อเหลือบมองหยุนซานอย่างเย็นชา และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “แต่แล้วไงล่ะ?”

หยุนซานรู้สึกโกรธเล็กน้อย เฉินซงจื่อพ่ายแพ้แล้ว แต่เขายังมีเหตุผลและพูดได้เต็มปากเต็มคำ

“ผมยอมรับว่านายแข็งแกร่งมาก แต่สุดท้ายนายก็พ่ายแพ้ให้ตระกูลหยุนแล้ว นายในฐานะผู้แพ้ นายควรแสดงท่าทางของผู้แพ้”

เฉินซงจื่อกล่าวเยาะเย้ย “ผมไม่เข้าใจว่านายกำลังพูดเรื่องอะไร มีอะไรก็พูดออกมาตามตรง!”

หยุนซานจ้องเฉินซงจื่อด้วยสายตาดุดัน อยากรู้ว่าเขาไม่เข้าใจจริง ๆ หรือแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ

“ผมขอให้หอการค้าโม่เจียออกไปจากเมืองจงไห่ แล้วพวกเราจะชดเชยความสูญเสียให้นายทั้งหมด มิฉะนั้น พวกเราจะโจมตีหอการค้าโม่เจียทุกวิถีทาง โดยไม่คำนึงถึงอะไรทั้งนั้น!”

ทุกคนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

ไม่คำนึงถึงอะไรทั้งนั้น เห็นชัดว่าตอนนี้ตระกูลหยุนกำลังใช้กำลังข่มขู่!

หากตระกูลหยุนใช้ทุกวิถีทางจริง ๆ ประกอบกับความร่วมมือของตระกูลเล่และตระกูลใหญ่อื่น ๆ ในเมืองจงไห่ หอการค้าโม่เจียต้องแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย

เว้นเสียแต่หอการค้าโม่เจียยังมีบุคคลหนึ่งที่สามารถยับยั้งหยุนคงได้

เฉินซงจื่อเงยหน้าและหัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะของเขาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

“นายหัวเราะทำไม?” หยุนซานตะโกนด้วยความโกรธ

เฉินซงจื่อหุบยิ้มทันทีและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ผมหัวเราะที่นายไม่เจียมตัว!”

“ตระกูลหยุนมีไพ่ตาย แล้วนายคิดว่าผมไม่มีไพ่ตายเหรอ?”

“คิดจะใช้กำลังข่มขู่หอการค้าโม่เจีย ตระกูลหยุนไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”

หยุนซานและสมาชิกทุกคนของตระกูลหยุนตกตะลึง เฉินซงจื่อยังมีไพ่ตายอีกเหรอ?

แม้แต่สีหน้าของหยุนคงก็เคร่งขรึม แอบคาดเดาว่าไพ่ตายของเฉินซงจื่อคืออะไร