บทที่ 841

“ถูกต้อง วันนี้เป็นวันมงคลของหรูหั่ว เขาเป็นแฟนเก่าแต่กลับมาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าตระกูลหยุนและตระกูลเล่ นี่มันเป็นการหาเรื่องใส่ตัวใช่ไหม?” ผู้หญิงอีกคนอุทานออกมา

“แต่ฉันรู้สึกชื่นชมในความกล้าหาญของเขา ถ้ามีผู้ชายคนหนึ่งทำแบบนี้เพื่อฉัน ฉันต้องมีความสุขมากอย่างแน่นอน!”

เจียงเสวี่ยและหญิงสาวคนอื่น ๆ กล่าวด้วยความเหยียดหยามว่า “บ้าผู้ชาย!”

เล่หรูหั่วมองเฉินโม่ที่ปรากฏตัวออกมาอย่างกะทันหัน ในที่สุดสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป

“เฉินโม่ เขาเรียกอาจารย์ของตนเอง แล้วนายเดินออกมาทำไม?!” เล่หรูหั่วตะโกนด้วยความกังวล

เล่หรูหั่วนึกไม่ถึงว่าเฉินโม่จะตามมาถึงที่นี่ หยุนเทียนหลิงเกลียดเฉินโม่มาก การที่เขามาที่นี่มันเป็นการรนหาความตาย?

เมื่อหยุนเทียนหลิงเห็นเฉินโม่ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เมื่อสักครู่เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเล่หรูหั่วมีความปรารถนาที่จะตาย แต่ตอนนี้เธอกลับเป็นห่วงเฉินโม่

ผู้หญิงที่กำลังจะเป็นภรรยาของตัวเอง กำลังเป็นห่วงผู้ชายคนอื่น ถึงแม้ว่าหยุนเทียนหลิงจะไม่รักเธอ แต่ด้วยนิสัยที่เย่อหยิ่งของเขาแล้ว ทำให้เขาไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้

“เจ้าหนู สวรรค์มีทางแต่แกไม่ไป นรกไร้ทางแต่แกกลับบุกเข้ามา! คราวนี้ ฉันจะไม่ปล่อยให้แกมีชีวิตรอดออกไปได้อย่างแน่นอน!” หยุนเทียนหลิงแอบคำรามอยู่ในใจ

เล่ชิงชางสังเกตเห็นอารมณ์แปรปรวนของเล่หรูหั่วเช่นกัน จากนั้นเขาหันไปมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธของหยุนเทียนหลิง ทำให้เขาเข้าใจสถานะของเฉินโม่ทันที

แต่เล่ชิงชางยังคงแอบถามเล่หรูเฟิงเพื่อยืนยัน “เจ้าเด็กคนนี้เป็นใคร? มีความสัมพันธ์อะไรกับหรูหั่ว?”

เล่หรูเฟิงมองเฉินโม่แวบหนึ่ง เขานึกไม่ถึงว่าเฉินโม่จะกล้าตามมาถึงที่นี่ เขาถอนหายใจด้วยความจำใจและกล่าวว่า “เขาคือผู้ชายที่หรูหั่วชอบ!”

สีหน้าของเล่ชิงชางเปลี่ยนไป และกล่าวด้วยความเหยียดหยามว่า “เจ้าเด็กมุทะลุที่แกว่งเท้าหาเสี้ยน คู่ควรที่จะจีบลูกสาวของผมเล่ชิงชางด้วยเหรอ!”

เฉินโม่มองเล่หรูหั่วที่สวมชุดแต่งงานสีขาว งดงามราวกับนางฟ้าบนภาพวาด ยิ้มบาง ๆ และกล่าวว่า “ผมก็คืออาจารย์ของเขา!”

หลังจากเฉินโม่กล่าวจบ ห้องโถงก็เงียบทันที